 |
|
|
|
 |
Yndislegt
Fimmtudagur, 12. ágúst 2010
Ég horfði á fyrstu þrjá þættina af Cougar town í kvöld, skipti yfir á Boston Legal og ákvað að eyða Cougar town af græjunni þar sem ég á aldrei eftir að nenna að hvorki horfa á, né hlusta á þessa þætti. Svo fór ég uppí rúm. Ég á ekki þetta rúm sem er hér, ég er með það í láni. Þegar ég var úti fórum við að tala um hvað af húsgögnum ég ætti að taka með mér (ég ákvað að taka engin húsgögn með mér) en þegar ég sagði honum að ég ætti ekki rúm svo það þyrfti ekki að flytja neitt úr svefnherberginu, sagði hann að það væri ekki rétt hjá mér, því víst á ég rúm. Það er bara í danmörku. Svo nú á ég rúm í fyrsta skipti í sex ár. En já, ég fór uppí rúm þegar ég var búin að fá ágætan skammt af Denny Crane, skreið undir sæng og fór að hugsa. Það er margt sem ég er búin að vera að hugsa - því stundum fer ekki allt eins og þú vonaðist til að það myndi fara og þá þarf maður að finna nýjar leiðir. Og ég á til að geta ekki hætt að hugsa fyrr en ég er búin að finna leið sem er raunhæf. Þess vegna sofnaði ég svona seint í gærkvöldi. Nema hann hringdi og ég sagði honum hvað ég var að hugsa og þá sagði hann svolítið sem gerði mér grein fyrir að það þarf ekkert að hugsa þetta meira. Þetta er komið og það er einfalt, raunhæft og mun ganga upp. Mér hefur aldrei fundist ég vera svona rík. Að heyra röddina hans, það sem hann segir, heyra hláturinn hans.. sjá hvernig hann er með krökkunum... hvernig hann horfir á mig... Ég er rík. Ég á yndislega fjölskyldu. Hann ætlar að verða pirraður gamall kall sem hrópar ókvæðisorðum að krökkum sem stela eplum úr garðinum okkar. Ekki af því hann hafi nokkuð á móti því að þau steli eplunum, hann vill að þau geri það. Þetta er meira prinsipp mál. Allir alvöru gamlir kallar pirrast útí lítil börn sem nappa eplum úr görðum. Og ég er búin að segja honum að ég muni standa með honum í þessu - eins og klettur - þó ég muni kannski segja blíðlega "hvaða, hvaða" annað slagið og strjúka yfir hárið hans. Eða eyrun, ef hárið verður allt komið þangað. Þá ætlar hann að segja mér, með tilþrifum, hvað þetta eru ósvífin börn og ég mun staðfesta að það sé allt satt og rétt og verulega skarplega athugað hjá honum. Ég hlakka svo til. Ég ætla að gefa honum staf. Þá getur hann sveiflað honum í átt að börnunum um leið og hann pirrast. Börnunum á eftir að finnast það mjög tilkomumikið og gaman og þau eiga eftir að koma aftur og aftur til að sjá hann sveifla stafnum. Þetta verður yndislegt. Ég er svo ástfangin að það er óhætt að segja að ég sé ástfangin í drasl. | anna | 0:10 |
comments
TIL HAMINGJU! Ég er ein af þeim sem kem hér á skítugum skónum og les bloggið án þess að þekkja þig. Kærar þakkir! Yfirleitt þegar maður skemmir fyrir sér er það vegna þess að manni er gefin ástæða til að hugsa "hvað ef". Þegar þetta er alvöru er manni ekki gefin nein ástæða til að hugsa þannig og þá hugsar maður ekki þannig. En það sem þarf til er fullorðinn, þroskaður karlmaður sem veit hvað hann vill. Ef þú ert komin yfir þrítugt, eins og ég, veistu að svoleiðis karlmenn vaxa ekki á trjánum Og já, ég er óhrædd og það er ótrúlegt miðað við það sem ég er um það bil að fara að gera (sem kemur betur í ljós á næstu mánuðum). Leyfðu þér að trúa að svona menn séu til og það sé til eintak fyrir þig. Þetta sem ég er að upplifa er að koma fyrir eina bestu vinkonu mína líka Haha, maðurinn minn ætlar einmitt líka að vera svakalega pirraður gamall karl - bara prinsipp mál hjá honum. Mér finnst æðislegt að þú sért búin að finna hamingjuna. Og mér finnst æðislegt að þú (þið) séuð að flytja erlendis, ég hlakka strax til að lesa útlanda-Önnu. (Hvert ertu annars að flytja? Danmerkur?) Nr. 3 | posted by: Jóhanna | 12.08.2010 | 18:14:38 | [+] |Haha, segðu! Við mamma elskum t.d. Taggart (gamla) og Frost því að þeir eru svo geðstirðir. Er bara eitthvað við þá! Sælar, ég er rétt eins og Skítugir skór, ókunnug þér persónulega, en hef lesið þig síðan way back. Fannst svo dásamlegt þegar þú byrjaðir að skrifa um nýfundnu ástina þína, að þá var ég í sömu sporum, nýbúin að finna skínandi fínt eintak eftir nokkurra ára einveru. Ég hló mikið að færslunni þegar þú sagðist hafa velt því fyrir þér að annaðhvort væri maðurinn pjúra sækó eða barasta fullkominn. Ég var nefnilega búin að fara í gegnum nákvæmlega sama hugsanagang, en rétt eins og þú er ég það heppin að minn er líka svo gott sem fullkominn Það er gaman að þessu lífi post a comment
|
