 |
|
|
|
 |
Afi Jón
Miðvikudagur, 21. júlí 2010
Ég ætlaði að fara til danmörku 28. júní en ég frestaði brottförinni til fyrsta júlí vegna þess að móðuramma mín lést og ég vildi fara í jarðarförina. Hún var búin að vera veik lengi en ég náði að kveðja hana áður en hún fór. Á mánudaginn, nítjánda júlí, hringdi systir mín út og sagði mér að afi Jón væri lagstur þungt haldinn á spítala. Afi Jón er uppáhalds afi minn og ég varð miður mín þegar ég fékk fréttirnar. Velti fyrir mér að flýta heimkomunni en pabbi sagði mér að gera það ekki þar sem ég væri hvort sem er að koma 21 og líðan afa væri stöðug. Þegar ég kom heim í kvöld fór ég beint af flugvellinum til pabba og þaðan uppá spítala. Afi var sofandi svo ég fer aftur í fyrramálið. Mér finnst svo skrítið að hálftíma áður en systir mín hringdi með fréttirnar á mánudaginn hafði ég verið sofandi í sófanum (eftir hjólreiðatúr - kóklausir dagar) nema þegar ég vaknaði sagði ég Jesper frá því að mig hefði dreymt ömmu mína í fyrsta skipti í mörg ár, konu afa Jóns. Af því ég sagði honum hvernig draumurinn var man ég hann ennþá. Ég á margar góðar minningar tengdar afa mínum Jóni og mér þykir óendanlega vænt um hann. Hann verður níræður í haust og ég veit að hann er saddur lífdaga, hann hefur sagt það margoft. Ég stend mig að því að óska þess að hann lifi áfram en veit að þegar ég óska þess er ég líka að óska að hann verði ungur aftur og ég veit að það mun ekki gerast. Ég óska honum ekki að lifa á hjúkrunarheimili í tíu ár. Svo ég stend mig að því að óska þess að hann fái frið. Og samt finnst mér það erfitt af því ást er eigingjörn og ég elska afa. Ég vona að hann verði vakandi á morgun. Ég þarf að segja honum svolítið. Af því hann var sofandi og tengdur við svo margar vélar þorði ég ekki að koma við hann, en ég hef þörf fyrir að snerta afa, halda í höndina á honum. Mér fannst það erfiðast áðan, að gera það ekki. | anna | 23:35 |
comments
Taktu í hendina á honum, það skiptir hann örugglega meira máli en einhverjar vélar. Nr. 1 | posted by: Yngvi | 22.07.2010 | 0:12:51 | [+] |Já ég hefði átt að gera það en ég vildi ekki vekja hann áðan. Ég tók í höndina á ömmu þegar ég kvaddi hana og hún leitaði eftir mér með hinni höndinni svo ég hélt í báðar hendurnar hennar þegar ég var hjá henni. Og þegar ég fór frá ömmu sagði ég krökkunum (þau voru með mér) að þegar ég verð svona gömul og veik, að alltaf þegar þau koma að heimsækja mig verða þau að halda í höndina mína því ég þarf það. Þau lofuðu að gera það. Ég fer aftur til afa í fyrramálið. Ég hélt síðast í höndina á afa Jóni þegar ég var barn og hann var að hughreista mig. Þegar afi Jón hélt í höndina á manni gat nákvæmlega ekkert slæmt komið fyrir. Það var bara þannig post a comment
|
