Fimmtudagur, 22. júlí 2010
Þegar ég hef farið í heimsókn til afa undanfarin ár spyr hann alltaf hvort ég sé búin að finna mann. Þegar ég hef sagt nei, hristir hann hausinn og fussar og segir að ég þurfi að finna góðan mann áður en ég verð gömul kona. Þá fer ég venjulega að hlæja og hann brosir.
Í dag tók ég í höndina á afa þó hann væri í móki og hélt í höndina hans og strauk öxlina hans. Þegar læknarnir komu og pabbi og systkini hans fóru með þeim út úr herberginu til að fara yfir stöðuna vaknaði afi og ég sagði honum að ég væri búin að finna góðan mann og ég sá í augunum hans hvað hann varð glaður. Svo hvarf hann í mókið aftur og ég söng fyrir hann lagið um bátasmiðinn.
Ég negli og saga
og smíða mér bát
og síðan á sjóinn
ég sigli með gát
Og báturinn vaggar
og veltist um sæ
Ég fjörugum
fiskum með færinu næ
Elsku afi minn. Hann gat smíðað allt.