Laugardagur, 31. júlí 2010
Það er furðuleg móða yfir borginni, skrítið skyggni. Eiginlega eins og í skáldsögu.
Núna sit ég ein við eldhúsborðið í stóru húsi og bíð eftir að þeir komi af flugvellinum. Ég er með fiðrildi í maganum. Á eldhúsborðinu er hitabrúsi með heitu súkkulaði og í ísskápnum er þeyttur rjómi. Ég kom með mat, líka það sem ég veit að hann vill borða í morgunverð.
Þetta er ofboðslega fallegt hús með stórum garði.
Þegar ég heyri í bíl held ég niðrí mér andanum, samt veit ég vel að þetta geta ekki verið þeir. Ekki ennþá.
En það styttist. Þeir eru lentir og eru á leiðinni heim, sem er þar sem ég er.