Þriðjudagur, 29. júní 2010
Í kvöld fékk ég craving í samloku með eggi. Í franskbrauði. Er það með ká-i?
Það er sennilega mánuður síðan ég gerði þetta síðast. Óvenjulegt.
Venjulega borða ég svona samloku 1x á ári. Ástæðan fyrir því að ég borðaði þetta áðan er að ég er svo strung out úr stressi að ég er að fríka út og þegar ég borða svona samloku verð ég samstundis átta ára gömul í örfáar mínútur og amma mín Fanney er einhversstaðar rétt hjá að veiða fisk í ánni. Og það er kyrrð og ró yfir öllu - líka mér. Þess vegna borða ég samlokuna. Þetta er ekki craving í samloku með eggjum í franskbrauði, þetta er craving í kyrrð og ró.
Þó ég sé með ljómandi góða rödd, þegar ég beiti henni, vinn ég ekki svona slagi nema in person. Þetta er remote og ég er hrædd um að þetta verði aftaka.
Svo ég er pissed off og stressuð og pirruð og svo er ég líka stressuð yfir því að ég er ekki búin að þvo og..
FOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOKKKKKK!
Ég er að missa'ða.
Mig langar að það opnist hola fyrir framan mig núna, sem ég get dottið ofaní. Á stað þar sem ég get legið á mjúku grasi og lætt höndinni minn í hans hönd. Fundið útilykt.
Borðað fersk bláber.
Það er hollara en eggjabrauð.
