 |
|
|
|
 |
Án gleraugna
Miðvikudagur, 02. júní 2010
Það er ekkert svo langt síðan ég stóð mig að því að taka af mér gleraugun þegar ég kom heim úr vinnunni og nota þau ekkert á meðan ég var heima. Fyrst gerði ég þetta bara stundum, en svo fór ég að átta mig á því að mér leið betur án þeirra. Næst stóð ég mig að því að taka niður gleraugun í vinnunni, af því ég var orðin þreytt í augunum. Þetta gerðist fyrst fyrir mánuði síðan. Þegar ég fékk gleraugun á sínum tíma, þrettán ára, var mér sagt að sjónin myndi breytast með aldrinum og nærsýnin myndi minnka. Aldurinn er að gera sitt og sjónin mín er að breytast. Ég verð þreytt í augunum ef ég er með gleraugun en ég verð ekki þreytt án þeirra. Í dag mætti ég í fyrsta skipti án gleraugna í vinnuna. Sumir þekktu mig ekki, aðrir sáu ástæðu til að koma og spyrja hvað væri eiginlega að gerast með mig þessa dagana, því þeim finnst ég vera búin að blómstra undanfarið. Þetta er ekki svona flókið. Ég er bara að eldast vel og ég er ástfangin. | anna | 18:27 |
comments
Auðvitað er von. Það er alltaf von. Hef horft upp á fólk í kringum mig verða ástfangið frá 16 ára og upp í 70 ára. Why live without hope? Nr. 3 | posted by: Fjóla Dögg | 3.06.2010 | 23:16:12 | [+] |post a comment
|
