Sunnudagur, 16. maí 2010
Birti aftur hluta af ţví sem ég birti í mars 2009
Við hverju megum við búast?
- Ef alvöru rannsókn verður sett á laggirnar þá má búast við því að um leið og rannsóknin fer of nálægt fólki sem hefur mikið vald (eigendum fjölmiðla/stjórnmálamanna/dómara/hverskonar áberandi og valdamikils einstaklings í þjóðfélaginu) þá mun verða reynt að koma í veg fyrir rannsóknina.
Þegar þetta gerist þarf almenningur að hafa augunn opin og þrýsta á að henni sé haldið áfram.
- Það er viðbúið að reynt verði að heilaþvo almenning til að auðvelda þeim seku að hætta rannsókninni.
- Okkur verður sagt að þetta sé of dýr rannsókn til að halda henni áfram.
- Svar: við höfum ekki efni á að gera þetta ekki. Of margir hafa misst of mikið og heildarreikningurinn sem þjóðin situr uppi með er of hár. Það skiptir engu máli hvað þetta fólk reynir að tæta mikið af pappírum, það eru til backup af öllum upplýsingum úr öllum bönkunum sem hægt er að styðjast við, öll bankaviðskipti skilja eftir sig slóð, líka í skattaskjólum og við getum ennþá fengið hluta af þýfinu til baka. Höfum í huga að þýfið eru penignar sem almenningur átti og var búin að safna. Þetta voru peningar sem áttu að fara í að reka skóla, heilsugæslu og byggja vegi. Þetta voru peningar sem áttu að tryggja hér velferðarþjóðfélag.
- Okkur verður sagt að rannsóknin sé brot á mannréttindum.
- Svar: það eru mannréttindi hvers einasta Íslendings að fá að vita hvað gerðist og að fólk sé dæmt fyrir glæpi sem það hefur framið.
- Okkur verður sagt að við séum ekki jafn illa stödd og menn héldu og að rannsókn sé óþarfi.
- Svar: það skiptir ekki máli þó við séum í einhverjum skárri skítamálum. Það þarf samt að rannsaka af hverju.
Þetta mun taka langan tíma.
- Þetta verður ekki afgreitt haustið 2009, það er algjörlega út í hött að láta sig dreyma um það.
- Það eru of margir involved.
- Þetta eru ekki bara 30 manns, því miður.
- Þeir sem eru involved munu reyna allt til að skemma fyrir og tefja rannsóknina.
- Og þeir hafa sennilega fjármuni til þess.
- Það sem rannsóknaraðilar efnahagsafbrota standa frammi fyrir er að dómarar skilja ekki fléttuna og hvernig fjármunum var komið undan, þess vegna er erfitt að fá sakfellingar. Almenningur á ekki síður erfitt með að skilja þetta og þess vegna eiga fjölmiðlar í eigu afbrotamannanna auðvelt með að spila með almenning og skapa samúð með afbrotamönnunum. Við megum ekki láta spila með okkur. Okkur ber skylda til að lesa fréttir með gagnrýnum huga, þó eitthvað hafi verið prentað á pappír er það ekki ávísun á að það sé rétt eða satt, það höfum við séð undanfarið.
Við fáum ekki alla peningana til baka.
- Þessir aðilar hafa nú þegar keypt eignir, sennilega of háu verði, og tapað peningum. Þar fyrir utan lifa þessir einstaklingar ævintýralega hátt og það er ekki ódýrt. Við getum samt fengið eitthvað til baka ef rétt er haldið á spilunum og þó við fáum ekki alla peningana eigum við góða möguleika á að fá sannleikann í málinu fram, sem ég myndi segja að sé verðmætastur.
- Fólk sem vinnur við að rannsaka þetta mál mun sennilega verða fyrir hótunum.
- Það má búast við því að rannsóknaraðilar fari að fá hótanir, jafnvel morðhótanir þegar þeir komast of nálægt valdamiklum og efnuðum einstaklingum.
- Það eru ekki bara Íslendingar sem tóku þátt í þessari svikamyllu. Það eru erlendir aðilar sem hafa hag af því að ekki komist upp um hvað gerðist hér.
Þetta verður ekki ódýrt.
Þess vegna skiptir máli að við lærum af þessu og notum reynsluna til að byggja gagnsærra og betra samfélag. Óheiðarleiki er ekki dyggð. Ekki græðgi heldur.
Ef þú efast einhvertíma um af hverju við ættum að rannsaka þetta skaltu spyrja þig: "hver græðir á að rannsaka þetta ekki", svarið við þessari spurningu er alltaf það sama: hinir seku.
