 |
|
|
|
 |
The lord gave, and then he just kept on giving
Laugardagur, 15. maí 2010
Hann kemst ekki yfir hvað ég hef falleg liðamót. Stúderar á mér hnén og olbogana. Úlnliðina mína. Hálsinn. Honum finnst ég verulega fallega samsett. Ég veit að ég er fallega samsett frá náttúrunnar hendi og að liðamótin mín eru ekkert ljót, ég er ekki einu sinni með ljót hné, en það er ekkert verra að heyra hann segja það. Mér líður svo vel með sjálfa mig, á allan hátt. Hann gerir ekki kröfu á að ég sé neitt annað en það sem ég er og það er frábær tilfinning. Þér finnst þú geta allt. Í gær var ég að hugsa um að ráðast inní Pólland, en ég horfði á franska bíómynd í staðinn - sem er næstum því sami hluturinn! Þetta var reyndar double feature, massa há-drama, svik og ágirnd, sjúkleg ást, morð, sjálfsmorð, búfénaður og maður með kryppu - all around skelfilegt - og ég sat í gegnum þetta allt saman skælbrosandi eins og ég væri að horfa á kærleiksbirni borða candy-floss. Hann horfir á mig, hvort sem ég er greidd og tilhöfð eða nývöknuð og mygluð og þegar hann horfir á mig sé ég í augunum hans að honum finnst ég æðisleg. Af því hann er ekki að horfa á hvernig ég lít út. Hann er að horfa á hver ég er. Það er blessunarlega það sem hann féll fyrir, því ég lít ekkert alltaf vel út, en ég er alltaf sú sem ég er. All the time. | anna | 18:10 |
comments
http://www.youtube.com/watch?v=LXi6xsq_dYs Nr. 1 | posted by: noone | 15.05.2010 | 21:53:35 | [+] |post a comment
|
