Ég var að koma úr bíó - power sýning á Iron Man II. Myndin stóð fyllilega undir væntingum - þó ég vænti þess að hún væri góð, en ég var líka í frábærum félagsskap og með svona leikara er eiginlega ekki hægt að tapa - tala nú ekki um þegar þú ert líka með handritshöfunda sem fá að leika sér aðeins með dialóginn. Já og auðvitað KABOOOM!! - í hæfilegu magni. Dem hvað þetta var gaman. Ég er kona sem á að fara á svona myndir í power mode - því það er jú krafturinn í þessu dóti sem nær mér, og AC/DC stendur aaaaalltaf fyrir sínu.
Það var svo mikill smekksmaður sem sendi mér ZGerman á sínum tíma, að hann skilaði bílnum sparkling clean - og var búinn að brenna fyrir mig geisladisk með rétta laginu:
Ég þarf nýjan AC/DC disk í bílinn - af því hann er orðinn svo evil, þessi elska.
Eftir bíó ræddum við heillengi saman í bílnum [ekki ZGerman, þetta var big bad Wolf] um stjórnun og gildi þess að segja hlutina eins og þeir eru - líka þegar það er óþægilegt. Það var óvænt eftirpartý - sem var gaf bíómyndinni ekkert eftir.