Ég myndi vilja velja strax og þurfa að standa við það val. Mér leiðist svo fólk sem hangir í efa með val sitt: "ef ég hefði, ef ég hefði ekki, blabla". Leiðinlegasta fólkið sem maður þekkir, kannski fyrir utan liðið sem segir: "ef HANN hefði/ef HÚN hefði...".

Dásamlegt! Þú ert greinilega ekki valkvíðakona

Hefð'áttáfélagið er erfiður félagsskapur sem horfir fyrst og fremst til baka.

Mismunurinn á milli þessara valkosta er fyrst og fremst lengd ákvörðunartímabilsins (Agony period).

Skýrt val kallar á staðfestu strax. Eftir að ákvörðun hefur verið tekin er hægt að einbeita allri sinni orku í að standa við það sem valið var.

Að geta valið aftur eftir sex daga þýðir í raun að maður verður að velja aftur eftir sex daga.

Ef eitt val er erfitt eru tvö völ erfiðari

Er sammála Kristínu. Velja strax og standa við það.

Nei, the agony period hefur nefnilega ekkert með lengd skilafressts að gera. Fólk sem vill fá að geta skipt verður víst óánægt með valið löngu eftir að hann er liðinn á meðan þeir sem velja strax eru orðinir ánægðir með valið eftir nokkra daga og vissir um að þeir völdu rétt. Hættir að pæla í þessu.

Það finnst mér alveg stórmerkilegt.

Ef vel aðra leiðina núna, má ég þá breyta aftur eftir sex daga?

Þegar ég skrifaði þessa færslu endaði hún á: þú þarft að svara strax og það er ekki hægt að skipta um skoðun.

Hefði greinilega átt að halda því inni.

Velja strax, ekki spurning.

Þetta er hluti af þessum fyrirlestri http://www.ted.com/index.php/talks/dan_gilbert_asks_why_are_we_happy.html

Það er þó vert að það komi fram að ég er mikil valkvíðakona og kem mér glæsilega undan ýmsu vali, s.s. eins og hvað á að vera í matinn. Hins vegar er ég týpan sem vill láta rífa plásturinn af í einum rykk og þegar ég verð að velja sjálf, vil ég bara taka af skarið og standa svo við það. Nýlega valdi ég að segja já við ákveðnu verkefni en var mjög hikandi. Svo gerðist dálítið sem olli því að ég bakkaði og er mjög sátt við það. Þar má segja að ég hafi fengið frest og getað skipt um skoðun, en í raun breyttust allar forsendur og ég valdi upp á nýtt. Og þannig er það nú ansi oft í lífinu. Það er flott að geta skipt um skoðun og staðið við það. Og ég lofa sjálfri mér því að ég mun aldrei, aldrei finna sting í hjartanu þó ég sjái einhvern græða á því sem ég bakkaði út úr, heldur mun ég gera allt sem ég get til að hjálpa þeirri manneskju.