Miðvikudagur, 10. mars 2010
Klukkan var tæplega ellefu í dag þegar rann upp fyrir mér að ég gleymdi að taka með mér nikótíntyggjó í vinnuna. Ég var mjög hissa að ég hafði ekki fattað þetta fyrr og það er óvenjulegt, en þessi uppgötvun pirraði mig alveg svakalega mikið - aðallega vegna þess að ég nennti ekki að fara útí Fjarðarkaup og kaupa tyggjó. Og það var niðurstaðan og ég ákvað að gleyma þessu.
Klukkan tvö fór nikótínþörfin að gera vart við sig og fór að leita að einhverju tyggjói af því ég nennti ekki frekar þá að fara útí Fjarðarkaup. Fann extra pakka í drama-viðbúnaðartöskunni minni, þar sem ég geymi neyðar makeup, auka nylonsokka, tannbursta og tannkrem, nál og algengustu liti af tvinna, naglaklippur, naglaþjöl, plástra og verkjatöflur. Auðvitað var ég með neyðar extra tyggjó þar. Er löngu búin að nota neyðar nikótíntyggjóið sem var þarna þegar ég setti þetta kit saman.
Með extra á milli tannanna hætti ég alveg að pæla í þessu og eftir vinnu fór ég í litun og klippingu. Ég nennti ekki að koma við í apóteki á leiðinni svo ég kom ekki heim í nikótíntyggjó-heaven fyrr en um hálf sjö. Samt fékk ég mér ekki nikótíntyggjó fyrr en ég var búin að borða.
Þetta segir mér tvennt.
a) ég get vel hætt að nota nikótíntyggjó.
b) ég nenni því ekki.
Þetta styður kenningar mínar um að fíknin mín sé aumingjaskapur og sérhlífni. Því ef hún væri það ekki hefði ég ekki fengið mér nikótíntyggjó þegar ég kom heim. Þetta snýst nefnilega ekki um að mér finnist svona ógeðslega erfitt að hætta. Það er bara auðveldara að gera það ekki, og það er aumingjaskapur.
Fíkillinn í mér segir: kláraðu birgðirnar Anna, þú átt svo mikið af þessu dóti.
Lata stelpan segir: já þú nennir ekki að standa í að hætta núna.
Anna segir: æ fyrst ég get verið án þess að nota þetta og finn ekki það mikið fyrir því, ætti ég þá ekki að hætta núna?
Fíkillinn: og henda þessu rándýra dóti? Hvar er sparnaðurinn í því? Ha?
Lata stelpan: hey whatever.. ég nenni ekki að pæla í þessu..