Fimmtudagur, 04. febrúar 2010
Ég vissi ekki þegar ég byrjaði í froskastökkunum að ég væri í raun að búa mér til góðan ávana, en það er það sem ég hef gert á þessum 100 dögum. Nú finnst mér alveg ómissandi að hreyfa mig á hverjum degi og mér finnst það ekkert mál, enda fann ég leið til að gera það án þess að fara nokkuð annað en í föt sem ég get svitnað í heima hjá mér.
Ég get verið illa til höfð þegar ég er að þessu, ég get verið nakin þess vegna, það sér mig engin nema mögulega fólk í næstu blokk, og mér er sama.
En til þess að koma sér upp ávana, sem færir manni ekki instant gratification eða er ekki líkamlega ávanabindandi um leið, eins og eiturlyf, þarf maður að taka lítil skref og alltaf í sömu átt, sem er það sem er svo mikil snilld við þessa áskorun. Hún byrjar fáránlega auðveldlega en smátt og smátt verður þetta erfiðara og eftir 100 daga er þetta orðið að vana.
Einhvertíma fór ég í gegnum tímabil þar sem ég fann myndir á vefnum sem létu mér líða vel bara með því að horfa á þær, án þess að vita af hverju. Einhvertíma eftir það datt mér í hug að taka eina af myndunum sem gaf mér svona góða tilfinningu og setja quote á hana og í ramma, keypti flettiramma í Ikea og bjó til nokkrar myndir. Allt sama myndin, en mismunandi quote. Ég er með einn ramma í eldhúsinu heima hjá mér og einn í vinnunni.
Eitt kvótið er:
We are what we repeatedly do. Excellence, therefore, is not an act but a habit.

Mér líður alltaf jafn vel þegar ég sé þessa mynd, og ég hef ekki hugmynd um af hverju.
Æfingar dagsins eru búnar og ég á leiðinni á fund..