Föstudagur, 15. janúar 2010
Klukkan hálf átta í morgun spurði ég son minn hvort ég ætti að elda hafragraut fyrir okkur. Hann sagði "já", svo stóð hann upp og bætti við, "ég skal taka til í eldhúsinu, ég veit hvað þér finnst leiðinlegt að elda þegar allt er í drasli".
Eldhúsið var allt í drasli vegna þess að það var ekki búið að ganga frá eftir matinn kvöldið áður. Krakkarnir vita, vegna þess að ég hef sagt þeim það, að þegar ég kem heim úr vinnunni er ég oftar en ekki þreytt, og það kemur fyrir að mér fallast hendur þegar eldhúsið er í rúst. Ef þau ganga frá eftir sig og eldhúsið er sæmilega hreint þegar ég kem heim eru meiri líkur á því að ég eldi kvöldmat. Og þegar ég elda geng ég venjulega frá matseldinni sjálf, þó þau þurfi að ganga frá eftir matinn. En ég þarf alltaf að segja þeim að ganga frá eftir matinn og stundum geri ég það ekki vegna þess að ég er þreytt.
Á meðan ég eldaði hafragrautinn gekk hann samviskusamlega frá öllu óhreinu í uppþvottavélina og þegar grauturinn var tilbúinn, gekk ég frá pottinum og sleifinni í uppþvottavélina líka og við settumst niður í hreinu eldhúsi og borðuðum morgunmat saman.