Ég verð samt ekki ljóshærð nema með hárkollu og mér líkar mjög vel við mig dökkhærða, en þegar ég fæ tilefni finnst mér gaman að vera ljóshærð. Maður sem þekkir mig ágætlega þekkti mig ekki í gærkvöldi. Var búin að spjalla við hann í smá stund þegar hann rak upp stór augu og hrópaði: "ERT ÞETTA ÞÚ?"
hahahaha
Nr. 2 | posted by: anna |
31.01.2010 | 11:40:35 | [+] |
Haha, ég er ekki hissa, þetta breytir þér ótrúlega. Ég þarf eiginlega að setja síðhærða hárkollu á fjárlög ársins, hef oft hugsað um það, en aldrei látið af því verða að fara á stjá. Nóg er af hárkollubúðum í París.
Ég get ímyndað mér að það sé mikið af svona búðum í París!
Og ég elska náttúrlega svona grímuböll og þemaböll, það var svo gaman í gær... ég þekkti ekki yfirmann minn. Hann var með massa afró, risa mottu á efri vörinni, í bláum samfesting og skyrtu og bringuhárin uppúr. Ég fékk hláturskast þegar ég fattaði að þetta var hann!
Mér finnst svo skrítið hvað ég virðist oft kynnast fólki sem meikar ekki að klæða sig í eitthvað annað en það sem er "100% samþykkt" af fjöldanum. Hvað er það eiginlega?
Nr. 4 | posted by: anna |
31.01.2010 | 16:50:57 | [+] |
Ég hef aldrei skilið það. Hér í París held ég, af íslensku kreðsunni, í alvöru talað, að við séum ca þrjár sem værum til í grímuball. Hin eru öll sjúklega spéhrædd eða einmitt svona conventional og neita bara að mæta ef það er eitthvað þema"rugl" í gangi. Óþolandi. Eins og það er gaman að vera í búning!
Það sorglega er að nákvæmlega þetta fólk skemmtir sér oft manna best þegar það leyfir sér að prufa að fara í búning.
Þegar ég hélt uppá þrítugsafmælið með fyrrverandi manninum mínum þá héldum við grímuball (sem virtistst á þeim tíma eitt það hallærislegasta sem fólk gat hugsað sér). Og fyrrverandi var einmitt svona týpa, hann er frelsaður í dag auðvitað og ekki feiminn við að fara í búning, en hann var viss um að það myndi engin koma í búning og þetta yrði overall glatað. Svo byrjaði fólkið að tínast inn og maður var í hláturskasti, ótrúlegt hvað fólk fann uppá að gera - en - það voru tveir sem mættu ekki í búning. Of hræddir.
Í svona aðstæðum, ef þú vilt ekki vera "lúserinn", þá mætirðu í búning. Því ef það sem meirihlutinn samþykkir er your cup of tea, þá viltu ekki vera hallæris guttinn sem hafði ekki balls til að mæta í búning á grímuball! hehehehe
Nr. 6 | posted by: anna |
1.02.2010 | 9:46:39 | [+] |
Ég fékk hreinlega hótanir frá fólki um að það kæmi sko EKKI ef ég hefði þema eða búninga í afmælinu mínu! Ég hætti því við. Djö, nú sé ég eftir því...
Ég fékk engar svona hótanir. Ég gaf fólki árs fyrirvara og setti upp heimasíðu með hugmyndum af búningum og upplýsingum um hvar væri hægt að panta að utan og leigja og kaupa hér heima.
Meina það er ekki eins og þetta sé flókið. Jakkaföt, lakkrísbindi og svört sólgleraugu og þú ert orðin Men in Black! Hversu mikill aumingi þarftu að vera til að meika það ekki?
Dóttir mín vildi ekki ferma sig en hún vill halda veislu til að halda uppá að hún sé "komin í fullorðna manna tölu", sú veisla verður haldin í ár þegar hún verður átján ára og það eina sem kemur til greina hjá henni er grímuball
Nr. 8 | posted by: anna |
1.02.2010 | 11:26:12 | [+] |
Mér finnst rosa gaman að fara í búningapartí, maður hlær sig skakkan af því að sjá fólk svona öðruvísi klætt
(Og mér þykir dökka hárið fara þér betur Anna, þótt þú sért vissulega gelluleg ljóska)