Ég heiti Anna og ég er kókisti.
Fimmtudagur, 07. janúar 2010
Frá því ég var unglingur hef ég notað þennan svarta, ljúffenga drykk til að halda mér gangandi þegar ég er hætt að hafa orku til að starfa. Og mér hefur fundist það dásamlegt. Í gamla daga drakk ég kók í gleri en svo færði ég mig yfir í kók í dós. Í vinnunni hef ég drukkið tvær kók í dós yfir daginn og þannig haldið blóðsykrinum uppi allan daginn og þar með starfsorkunni. Ég þamba ekki kók, ég fæ mér sopa á ca tíu mínútna fresti og þannig endist þetta mér allan daginn. Hljómar svolítið eins og dömubindaauglýsing.
Ég ákvað að hætta að drekka kók fyrir jólin - nema þegar ég fer t.d. út að borða (sem gerist afar sjaldan). Mér finnst kók nefnilega betra með mat en vín og ég hef alltaf verið frekar léleg í léttvínunum. Á veitingastöðum sem bjóða bara uppá pepsí vel ég yfirleitt að drekka vatn.
Það var ekkert mál að hætta að drekka kók og vera kóklaus yfir hátíðarnar, enda þurfti ég lítið að nota heilann þar sem ég var í fríi. Nú, þegar ég er komin aftur í vinnuna, hef ég verið eins og draugur uppúr öðrum draug - bæði fór svefninn í algjört fokk hjá mér yfir hátíðarnar svo ég er að reyna að koma mér á réttan kjöl í því máli, en svo vantar mig líka sykurinn og koffeinið sem hefur haldið mér gangandi til þessa.
Ég byrjaði reyndar fyrsta vinnudaginn á nýju ári á því að mæta með tvær dósir af kók í vinnuna, af því ég var gjörsamlega ósofin. Ég gat bara drukkið aðra, hin fór í ruslið. Mér leið hreint út sagt illa að drekka kókið, sem er alveg ný upplifun fyrir mig.
Í fyrradag hrökk ég upp í vinnunni og áttaði mig á því að ég var búin að vera steinsofandi í korter - í stólnum. Daginn eftir (í gær) var ég sami draugurinn, og alveg að sofna, þegar ég ákvað að þetta væri bara ekki að ganga upp. Ég stóð frammi fyrir því að þurfa að velja. Annaðhvort þyrfti ég að finna örvandi efni sem virkar og er minna destructive en kók, eða fara bara í kókið aftur - þó mér líði ekki vel að drekka það. Ég fór að versla í matinn, keypti ávexti til að hafa í vinnunni og grænt te í pilluformi. Þegar ég kom aftur í vinnuna tók ég eina töflu. Og viti menn! Ég hef verið vakandi síðan - allavega á vinnutíma.
Ég er að vona að þetta sé varanlegt og að ég geti orðið húkkt á grænt te í staðinn fyrir svarta dauða.
Bless kók, halló grænt te!