Föstudagur, 29. janúar 2010
Í kvöld var ég að tala við karlmann sem hallaði sér skyndilega upp að mér eins og hann ætlaði að hvísla einhverju að mér, en ég heyrði ekkert. Þegar hann rétti úr sér sagði hann: "mikið rosalega er góð lykt af þér - ég er búin að finna þessa lykt frá því ég fór að tala við þig og hélt að hún væri af þér, og það var rétt."
Ég veit ekki af hverju, en af því ég er svo innstillt á lykt sjálf þá finnst mér alltaf svo gaman þegar einhver sér ástæðu til að minnast á að það sé góð lykt af mér.
Síðast þegar ég hitti þennan mann var ég gift og hann talaði fyrst við mig eins og ég væri það ennþá. Spurði hvort við værum ennþá í íbúðinni og hvernig gengi. Ég hélt fyrst að hann væri að rugla mér saman við einhverja aðra, það eru svo mörg ár síðan ég var í sambúð með einhverjum. Vá hvað þetta var skrítin upplifun.
Pöntunin á diskóbúningnum fór eitthvað á mis - EN - þökk sé frábæru fólki hefur mér verið reddað silfur pallíettutopp, og stuttu leðurpilsi. Killer.
Djöfull verður þetta massa skemmtilegt afmæli.