Miðvikudagur, 16. desember 2009
"Þú getur komið með græjur og ég tek þá bara myndir af þér á meðan þú ert að taka þig til - en mig langar að taka myndir af þér ómálaðri."
Hvaða ónáttúra er að biðja mig um að vera ómáluð í myndatöku, hugsaði ég, en sagði já - vitandi að ég gæti þá bara látið hann henda öllum "ómáluðu" myndunum. En þegar ég kom heim úr vinnunni í gærkvöldi steinsofnaði ég, svaf yfir mig og þegar Ingó hringdi í mig korter yfir átta var ég nývöknuð og rauk strax út.
Þetta er akkúrat ástandið sem maður á að vera í þegar einhver er að fara að taka myndir af þér.
Við byrjuðum, eins og venjulega, og á fystu myndunum var ég þreytt og utanvið mig.
Hann tók breik, fór að stilla lýsinguna, færa kastara og fleira þegar ég spurði hvort ég mætti ekki taka burpees æfingarnar á meðan. Ekkert mál. Ég tók tíu og svo aftur tíu. Á eftir var ég svo þreytt að ég lagðist á gólfið. Hann breytti lýsingunni aftur og fór að taka myndir af mér á gólfinu. Ég hef ekki verið svona afslöppuð í myndatöku áður, bæði erum við Ingó byrjuð að mynda e.k. relationship, ég treysti honum því þetta er ekki í fyrsta skipti sem hann tekur myndir af mér, og ég var líka þreytt, bæði eftir daginn og líka eftir æfingarnar sem ég tók.
Mér finnst þessi ljósmyndasession okkar Ingó svo skemmtileg - og ég nennti ekki að mála mig þegar á hólminn var komið, svo þetta eru face off myndir.




