Föstudagur, 27. nóvember 2009
Jólin komu snemma í ár hjá fjölskyldunni á Hagamel 53, nánar tiltekið: síðasta mánudag.
Vinur minn hafði samband uppúr þurru og spurði hvort mig vantaði ekki sjónvarp - jú það passar, mig vantar svoleiðis! Næst spurði hann hvort ég hefði áhuga á að skipta út sjónvarpinu sem ég fékk gefins fyrir 4 árum síðan og fá 28" wide screen túbusjónvarp. Ég trúði þessu varla, ég hef nefnilega verið að hugsa unfanfarið að ég yrði að fara að gera eitthvað í sjónvarpsmálum, en nýtt sjónvarp er hinsvegar ekki á fjárhagsáætlun fjölskyldunnar alveg strax.
Gamla sjónvarpið hefur þjónað okkur vel og okkur þykir öllum vænt um það. Það heitir Phillips og er komið af léttasta skeiði - ekki að það hafi nokkurtíma verið létt.
Undir það síðasta voru myndgæðin orðin dúbíus. Liturinn var e.k. sepia, nema til hliðanna, þar var hann grænleitur og það var nánast ekkert contrast á myndinni svo stundum þurfti maður að hafa sig allan við til að sjá hvað var að gerast á skjánum. Skemmtilegast fannst mér hvað það tók sér langan tíma að hrökkva í gang. Oftar en einu sinni tilkynnti Doddi hátt og snjallt úr stofunni: "WE HAVE A VISUAL" - korteri eftir að hann hafði kveikt á tækinu.
Það fylgdi engin fjarstýring með gamla sjónvarpinu, en það kom ekki að sök þar sem við horfum ekki á neina sjónvarpsdagskrá og þurfum því aldrei að skipta um stöð. Við sjáum aldrei auglýsingar í sjónvarpi. Þú veist ekki hvað það er dásamlegt fyrr en þú prufar.
Hann varaði mig við, sagði að stundum fer þetta sjónvarp að skipta um stöðvar og hljóðið á til að hækka og lækka uppúr þurru. Ég sagði honum að það skipti engu máli, þetta væri alveg massa upgrade fyrir okkur þrátt fyrir þessa krankleika. Og sjónvarpið fór á smá stöðvaflakk á meðan við vorum að tengja tækið, en síðan það var tengt hefur það verið eins og hvers manns hugljúfi og gert nákvæmlega það sem það á að gera.
Við erum svo hamingjusöm!
Eins og sjá má er Frasier bara nokkuð sáttur á nýja staðnum:
