Ég man ekki í hvaða samhengi það var, en það var á fundi og ég nefndi Barry Manilow og allir fóru að hlæja, enda er Barry Manilow mjög fyndinn maður. Nema það er eitt lag með Barry sem bræðir mig every single time, mér finnst það svo sætt.
Þegar ég var lítil ákvað ég að ég myndi giftast manninum sem myndi syngja þetta fyrir neðan svalirnar mínar og í dag gerðist það. Hann var með gítar og fauk þrisvar um koll og það heyrðist mjög illa hvað hann var að syngja í rokinu. En hann var búinn að hringja í mig og segja mér hvað hann var að syngja svo ég vissi það fyrirfram.
Nema, ég var náttúrlega búin að binda lokið á grillinu mínu niður í gærkvöldi því ég vissi að það yrði rok í dag, svo losnaði bandið, en ekki meira en svo að lokið hálf opnaðist á grillinu. Og þegar vindurinn blés undir lokið tókst grillið á loft í verstu vindkviðunum. Og þegar hann var næstum búinn að syngja allt lagið kom vindurinn með offorsi, blés í lokið og grillið fauk af svölunum og lenti í höfðinu á honum. Hann lifði þetta ekki af.
Sem betur fer, mig langaði ekkert að giftast honum. Mér finnst samt lagið alltaf jafn sætt og það er ekki hægt að syngja það nema maður sé brosandi.