Í gærkvöldi kom Eva vinkona mín í heimsókn. Þetta var pre-planned, ég ætlaði að elda eitthvað hrikalega gott fyrir okkur. Þar sem ég var verulega illa fyrirkölluð spurði ég hvort henni væri sama þó ég myndi bjóða uppá grillaðan kjúkling úr Melabúðinni og franskar. Eva fór að hlæja og sagði að það skipti ekki máli þó ég myndi bjóða henni brauð með mysingi. Ég tók andköf, ég myndi ekki einu sinni bjóða útrásarvíkingi uppá brauð með mysingi. Það eru takmörk!

Einhvertíma um kvöldið spurði hún mig hvort hún mætti fara á netið til að tala við systur sína, vantaði pin númer fyrir kort. Það var sjálfsagt. Nema þegar hún var að tala við systur sína spurði ég hvort systur hennar vantaði nokkuð múrfötu.

Eva says: Heyrðu ég er í heimsókn hjá Önnu
Eva says: hún spyr hvort þig vanti múrfötu
Hulla says: ha?
Hulla says: Óóóóóóóóóó já!
Hulla says: er hún skyggn eða hvað?
Eva says: hún er bara norn
Hulla says: það hlaut að vera
Eva says: Hulla mín, hvað ætlar þú að gera við múrfötu?
Hulla says: mig bara vantar múrfötu!
Hulla says: pabbi hans Magga spyr hvort það er hægt að setja steypuhrærivél í gáminn
Hulla says: það má setja múrfötuna ofaní hana
Eva says: það er nóg pláss í gámnum

Eva hló og hló, fannst flippað að Hulla vildi fá þessa múrfötu. Mér finnst ekkert eðlilegra og skil loksins af hverju ég keypti hana in the first place. Þetta er massa flott múrfata -í alvöru.
---

Undanfarið hef ég fengið spurningar sem ég hef ekki fengið áður og svarið við þeim er alltaf það sama: "af því ég hef ekki efni á því". Ég er orðin svo vön að geta lítið gert, mér fannst það normal ástand. Allt í einu var komin rödd inní hausinn á mér sem sagði í sífellu: "your best isn't good enough".

Þetta er búið að draga mig svo niður. Það er ekki góð tilfinning að finnast maður vera svona.. inadequate.

En ég var ekki svona óánægð með mig áður. Ég var eiginlega bara mjög ánægð og fannst ég komin langt með það sem ég var að gera og ég er komin langt með það. Ég er með tvö börn á framfæri, samt er ég að kljúfa þetta ein. Þó það sé komin massa kreppa og allt sé dýrara sé ég meira að segja ennþá frammá að ná að klára, þó það sé óvenju erfitt akkúrat núna og ég þurfi að lifa á hrökkbrauði í smá tíma. Ég hef gert það áður, ég léttist bara! Where's the problem? Af hverju ekki að halda áfram að vera ánægð? Ég hef svo margt annað sem ég get verið þakklát fyrir og ánægð með. Ég var bara búin að gleyma því.

Áður en ég rétti Evu múrfötuna setti ég þessa rödd sem segir tóma steypu og er búin að rugla í mér undanfarið ofaní fötuna. Nú er múrfatan komin í gám og mun enda í danmörku. Vúhú!

Alveg fann ég á mér að það væri góð ástæða til að kaupa þessa fötu þegar ég gerði það. Það er bara svo oft sem hlutirnir fara öðruvísi en maður reiknar með í upphafi. Útkoman þarf ekki að vera neitt verri.

Og þessi rödd mun ekki lifa gáminn af.

| anna | 13:51 | send to facebook |

comments

Í hvert skipti sem ég les orðið múrfata, finnst mér þetta vera arabíska. Það hefur þvælst fyrir mér bæði hér og á facebook undanfarna daga. Vildi bara deila þessu með þér.

Nr. 1 | posted by: Kristín | 30.09.2009 | 11:10:58 | [+] |

Merkilegt. Ég ólst upp innanum múrfötur svo ég hugsa alltaf um nýbyggingar og flotsteypu - og Ísland.

Ég hef satt að segja aldrei átt svona flotta múrfötu áður, en ég sé samt ekki eftir henni til DK

Nr. 2 | posted by: anna | 30.09.2009 | 11:15:55 | [+] |

post a comment

Muna upplýsingar?

Name:


Email Address:


URL:

Comments:



Do you hate spam?

Tell me, yes or no.