Föstudagur, 25. september 2009
Nei ert þetta þú, oh, mikið er gott að sjá þig. Þú lítur svo vel út, sagði gamla konan og tók utanum mig. Ég var svo fegin að hún tók mér svona vel. Mér finnst ég ekki eiga það skilið, ætti að vera löngu búin að heimsækja hana eins og ég hef ætlað að gera lengi.
Ég lít ekkert vel út. Ég grét mikið í kirkjunni og mér líður ekki vel. En mér fannst samt svo gott að heyra hana segja þetta og ég fann að ég var að beygja af, en ég reyndi að fela það og hún sá það ekki... Elsku Anna mín. Það hefur margt breyst síðan við hittumst síðast. Lífið er svo grimmt. Finnst þér það ekki.. ...þarna varð það augljóst.
Jú, mér finnst lífið grimmt. En lífið hefur ekki verið jafn grimmt við mig og marga aðra.
Með þessum orðum hefst undirbúningur fyrir lotu 38 í stóra pollýönnuleiknum. Ég er ekki alveg tilbúin til að fara í hringinn akkúrat núna.