Fimmtudagur, 13. ágúst 2009
Ég er byrjuð að prjóna peysu.
Þegar ég kom heim með prjónana fór ég strax að fitja upp, ótrúlegt að ég skuli ennþá muna hvernig það er gert síðan úr barnaskóla. Ég man hvernig á að fitja upp, prjóna slétt og brugðið en svo kann ég ekki meir. Þá er gott að kunna á google og finna leiðbeiningavídeó.
Einkasonurinn starði á mig þegar ég mundaði prjónana og sagði svo setningu sem mig langar að gera ódauðlega á Internetinu.
"Mamma.. þú ert ung kona.. af hverju ertu farin að gera svona old ladies things?"
(Hann er svo yndislegur.)
Það er vegna þess að mig vantar betri peysu til að fara í uppá fjöll. Og þig vantar þannig peysu líka.
"Nei, ég er búin að prufa að fara á fjöll og NEVER AGAIN! Það er HORRIBLE!"
Ég brosti og hélt áfram að gera "old ladies things"
"En.. ef þú myndir búa til pönnukökur.. og heitt kakó.. og samlokur með eggjum - þá er ég kannski til í að fara með þér"
Bæði í útilegu og uppá fjöll?
"Já ef þú býrð til eitthvað gott að borða"
Ég skal gera það.
--
Helgin var yndisleg eins og ég hafði reiknað með og ég hitti karlmann - sem er Íslendingur.
Og seint um kvöld í vikunni kom ég heim og frumburðurinn spurði: "Hvar hefur þú verið unga kona? Ha? Ekki reyna að halda því fram að þú hafir verið úti að hlaupa í.. FJÓRA KLUKKUTÍMA!"
"Ég sofnaði - hlaupandi. Vaknaði við álverið í Straumsvík."
Mér datt ekkert skárra svar í hug og hún fór að hlæja. Hún vissi alveg hvert ég fór.
Mér leið samt eins og ég væri sextán ára þegar hún sagði þetta.