ravings of a lunatic: Winston

Winston

Miðvikudagur, 29. júlí 2009

Planið var að við færum tvö, en planið breyttist á síðustu stundu - eins og plön eiga til að gera. Ofaná sófanum mínum sitja þrír kumpánar alla jafna, Werner kanína, Rufus rotta og Winston bangsi.

Þegar þeir heyrðu okkur plana ferðina urðu þeir ferlega spenntir og þegar við vorum að leggja í hann kom Rufus og spurði hvort við vildum taka einn af þeim með í ferðina. Eftir stuttan fund með Chris ákváðum við að leyfa einum þeirra að fara með og ég valdi Winston, vegna þess að hann hefur áður farið með mér í svaðilför, þegar ég keypti hann á flugvelli og hann passaði mig í vélinni á leiðinni til Íslands þegar ég var að deyja úr hræðslu í flugvélinni vegna þess að það gekk svo mikið á í háloftunum.

Hér er Winston á Akranesi:

Chris hafði lesið í bók að Akranes væri fallegur bær og týpískur fyrir íslenskt "þorp". Hann varð fyrir nokkrum vonbrigðum. Winston kvartaði hinsvegar ekkert, hann hefur aldrei setið á svona tæki áður og fannst geðveikislega gaman. Ég ætlaði aldrei að ná honum niður.

Hérna erum við í Borgarfirði, Chris að taka mynd og Winston í banastuði.

Hér er Chris í banastuði:

Winston varð fúll þegar hann fékk ekki að fara með í sjoppuna í Borgarfirði að fá pulsu. Hann var búinn að borða svo mikið af súkkulaðirúsinum að hann hafði ekki gott af því að borða meira - auk þess átti hann að passa bílinn!

Á galdrasafninu litum við aðeins af Winston og hann las einhverja galdraþulu og særði fram þetta líka ógeðslega lík.
Sem betur fer kom aðal galdrakarlinn og kvaddi kvikindið niður.

Winston hélt líka að hann mætti skrifa Rufus og Werner bréf, en við rétt gátum stoppað hann af.

Á meðan við borðuðum himneska súkkulaðiköku á galdrasetrinu og Chris drakk verulega gott kaffi var Winston að prufa annað tryllitæki þarna rétt hjá. Hann er hrifinn af svona dóti.

Á Ísafirði:

Titanic pósa:

Á Bolungarvík fann Winston garð sem hann lék sé í á meðan við töluðum við eigandann og hann gaf okkur upp nafn á manni sem gæti mögulega farið með okkur á bát þar sem allar ferðir voru upppantaðar. Þetta er gamall pottur sem var notaður til að sjóða þvott uppúr kúahlandi - og slátur, uppúr vatni.

Winston fann draumahúsið sitt í þessum garði, en langaði samt meira að koma með okkur í ferðina.

Ég gleymdi Winston í pokanum mínum nánast alla dagana uppá fjöllum og hann varð mjög fengin að fá að komast út þegar við komum í kofann. En hann var orðinn þreyttur og langaði heim. Winston að horfa útum gluggann á kofanum að bíða eftir bátnum: