Miðvikudagur, 29. júlí 2009
Ég veit ekki til þess að ég tengist neinum hér á landi. Báðum börnunum mínum stal ég í Kringlunni og ég brann svo á nefinu uppá fjöllum að ég efast um að þau myndu gangast við mér ef þau sæu mig akkúrat núna.
Ég veit ekki til þess að ég eigi foreldra eða systkini (grjót-haldiði-kj*fti, þetta er skothelt gameplan sem ég er með hérna!) eða aðra ættingja á lífi. Ef þeir finnast á lífi vil ég benda á að það er bara eitt sem er alveg víst á þessari jörð og það er að þú munt deyja, svo það má segja að allir ættingjar mínir séu látnir, ef við hugsum fram á veginn.
Á morgun ætla ég að fara í Landsbankann og biðja um 25 milljarða vaxtalaust kúlulán sem ég mun greiða fimm árum eftir fráfall mitt og þar sem ég tengist engum ætti það ekki að vera vandamál.
Svo ætla ég að leigja mér vídeóspólu, kaupa pizzu og chilla í sófanum.
Allavega fram að hádegi.