Sunnudagur, 26. júlí 2009
Það er ólýsanleg tilfinning að fara í bað í fyrsta skipti í.. sex daga.
Við áttum bát í gær en hann komst ekki vegna veðurs svo við vorum veðurtept í sólarhring - við vorum hinsvegar svo heppin að fá inni í litlu húsi hjá fjórum svisslendingum, alveg yndislegu fólki. Sagan kemur seinna.
Þetta er magnaðasta frí sem ég hef á ævinni farið í.
Þetta er leiðin sem við fórum: (smelltu á myndina til að stækka)

Þetta er ekki grín, ég á eftir að reikna út km fjöldann í heildina. Chris skýtur á 27 - 28 km síðasta daginn og yfir þúsund metra hæð bara þann dag. Það komu upp sérstakar aðstæður sem ég mun segja frá seinna og það kom betur út að gera þetta svona - ég mæli samt ekki með að fólk fari svona vegalengdir nema það sé í mjög góðu formi eða með einhvern sem passar vel uppá það. Chris passaði mjög vel uppá mig allan tímann, í lokin bannaði hann mér að bera bakpokann minn og bar hann ofaná sínum. Hann er ótrúlegur. Ég var gjörsamlega búin á því þetta kvöld. Daginn eftir leið mér samt mjög vel þó göngulagið væri frekar kómískt. Þetta var mögnuð upplifun.
Þetta er ég í dag að tala við pabba á dinernum í Súðavík. Ég mæli með því að borða þarna, yndislegur staður:

Þessa mynd tók Chris í Borgarfirðinum á leiðinni í bæinn í kvöld. Við höfum hvorugt séð svona fallegan regnboga og hann hreinlega elti okkur í rúman klukkutíma. Chris hefur aldrei séð neitt þessu líkt.

Ég verð að fara að sofa - en - þú sem heilsaðir mér í Borgarnesi: not fair!
Hver ertu?
Meira seinna..