Laugardagur, 13. júní 2009
Hann var að stinga uppá 17. júlí. Það er góður tími, krakkarnir nýfarnir til pabba síns og ég orðin ein.
Ég hafði reiknað með að ég yrði ekki ein í sumar, og þó það hafi allt saman farið öðruvísi en ég sá fyrir mér, þá verð ég ekki ein, allavega ekki í allt sumar. Enda langar mig ekki til þess.
Ég er að átta mig á að það er rétt rúmur mánuður þangað til hann kemur.
Shi.. - og það eina sem ég kann að segja á þýsku er "ég elska þig" !
Það verður bara að duga.
Það eru einmitt fjögur ár síðan ég sagði þessi orð við karlmann. Jafn mörg ár og þessi maður er búinn að reyna að fá mig til að hitta sig aftur. Mig hefur langað að segja þetta við karlmann síðan þá, en hef bitið í tunguna á mér. Sem betur fer.
Þetta er vissulega stór séns að taka eins og Stephen hefur bent mér á. Þessi maður gæti verið snargeðveikur og allar líkur eru á að hann sé akkúrat það - ef ég miða við hversu svakaleg áhrif hann hafði á mig þegar ég hitti hann fyrst. Ef hann bútar mig niður uppá fjöllum þá verð ég bara gott dæmi um konu sem tók fávitana alla leið og enda sem draugasaga einhversstaðar. Átti hvort sem er aldrei séns hjá góðu gæjunum.
En.. ef hann er það ekki..
Tjah..
Ég hlakka allavega ekki lítið til að sjá hvað gerist þegar ég og þessi maður hittumst aftur.
Stephen hefði nefnilega líka geta verið klikkaður, en hann er langt því frá.