Föstudagur, 26. júní 2009

Var að koma heim af Terminator Salvation og ég er svo jacked up á hormónum að ég er stórhættuleg alveg.
Við fólk sem vælir yfir því að þetta sé ótrúverðugt og gangi ekki upp og allt það... in the words of Ford Fairlane: No shit, honey. What do you think this is? Real life?
Ef þú kannt ekki að meta overdós af testó og klessubíla and shit, sittu heima! En guð minn almáttugur, jesús kristur og allir englarnir hvað nýja vélmennið er töff. Ég ýlfraði alveg þarna í einu atriðinu. Ú F F.
Var að fletta gaurnum upp, gat verið að þetta væri enn ein ástraladulan. Mér fannst hann einmitt tala eitthvað mongo, en ég hef bara engan áhuga á að tala við hann. Hann er flottari en Neggerinn, þó hann sé náttúrlega ekkert sérstakur leikari heldur.
Atriðið þar sem hún legst upp við hann og hlustar á hjartað hans fór með mig. Gaddem hvað mér finnst þetta gott. Og auðvitað eiga allir skilið annað tækifæri. Þeir þurfa bara að kunna að fara með það.
Annars fór ég að velta fyrir mér. Að vera drepin með lyfjagjöf og lenda í því sem ég lenti í hjá tannlækninum, þ.e. þú ert óvart með meðvitund á meðan líffærin hætta að starfa, ég held að það sé mögulega as gruesome as it gets. Af hverju má ekki skjóta fólk í hausinn nokkrum sinnum ef það á að taka það af lífi á annað borð?