Eg ætla ad taka gamla sjonvarpid hennar mommu tegar eg kem heim og tu matt alveg eiga mitt gamla ef tu vilt. Tad er ad visu komid til ara sinna, en virkar.......t.e. allt nema fjarstyringin..... en tad gæti verid aulagangur i mer. Svo ef tu getur bedid til 13. juli, og tu vilt græjuna, ta er hun tin.

Má ég leggja til svolítið drastíska aðgerð?

Ekki fá þér annað sjónvarp.

Stærðin skiptir ekki máli segiru ...
Þetta grunaði mig alltaf !

Frábært Linda, takk! Við þurfum ekki fjarstýringu á sjónvarpið, höfum fætur og hendur og það virkar alltsaman á okkur öllum. Meina í hálft ár hefur gamla sjónvarpið tekið sér korter í að "hita sig upp" og það jók bara á spennuna í lífi okkar.

Börnin vita ekki af því að sjónvarið er endanlega dáið og mun ekki hita sig upp í neitt action ever again og þau koma heim í dag, og ef ég þekki þau rétt veit ég að þeim mun finnast þetta hrikalega langur tími að bíða - en ef ég verð ekki búin að finna tæki fyrir þennan tíma þá þigg ég þetta góða boð með þökkum! Bestu þakkir *knús*

Daníel: veistu.. ef ég ætti ekki börn þá ætti ég ekki stjónvarp heldur. Við fórum í gegnum þetta argument ég og börnin á sínum tíma, fyrst þegar ég skildi. Fyrrv fékk sjónvarpið og ég sá enga ástæðu til að kaupa nýtt og svo þegar það sjónvarp sem ég varð mér útum þá dó (sem var 14 tommur) og ég stakk uppá að við ættum ekkert í kjölfarið þá varð allt vitlaust hérna. Ég komst að því að það eru viss mannréttindi barna að hafa sjónvarp á heimilinu.

En. Ég er ekki með sjónvarpssnúruna tengda í loftnet svo börnin mín hafa verið laus við auglýsingaflóð mjög lengi og almennt rusl sem er boðið uppá í sjónvarpi.

Allt í einu dettur mér í hug. Ég hef stjórnað sjónvarpsefninu á heimilinu með innkaupum á dvd, framhaldsþáttum og öðru, það er aldrei horft á hefðbundna sjónvarpsdagskrá á þessu heimili, aldrei. Ætli það sé orsakasamhengi á milli þess að börnin mín sjá ekki auglýsingar eða crap efni í sjónvarpi og að það er ekkert "vesen" á þeim og þau hafa frekar heilbrigt viðhorf til lífsins?

Hugz: Þegar kemur að sjónvörpum skiptir stærðin MIG engu máli þar sem ég hlusta meira á sjónvarp en horfi og ég vorkenni börnunum mínum nákvæmlega ekki neitt þó það væri lítið sjónvarp á heimilinu. Mér ofbýður ruglið sem er í gangi sumsstaðar hvað stærðina á þessu heimilistæki varðar. Auðvitað skiptir stærðin máli hjá fólki sem HORFIR á sjónvarp, talan nú ekki um fyrir fólk sem ætlar að eyða ævinni religiously í þetta hobbí - ég hef bara ekki áhuga.

Ég er einhleyp. Það hræðilegasta sem gæti komið fyrir mig (finnst mér) er ef ég festist fyrir framan einhvern risa breiðtjaldsskjá öll kvöld og sætti mig við að lífið verði bara þannig.

Ég hef hinsvegar eytt kvöldi í sófa með karlmanni sem átti stórt breiðtjaldssjónvarp og surround og massa græjur, horft á hasarmynd í fanginu á honum og mér fannst það æðislegt. En mér fannst það sem við gerðum á eftir betra.