Að standa þarna mitt í allri þessari fegurð, jafn firrtur borgarbúi og ég er. Mér fannst allt í einu eins og ég hefði farið niður í bæ, inn í Eymundsson og stokkið inní eitt af fallegu kortunum sem maður sér þar á rekkum - og það varð lifandi.

Þegar ég kom heim úr vinnunni áðan lagði ég tölvutöskuna frá mér uppvið spegilinn á ganginum, eins og ég geri á hverjum degi, en þegar ég leit upp sá ég sjálfa mig í speglinum og mér hreinlega brá.

Það er orðið mjög langt síðan ég hef séð mig í spegli og fundist ég líta vel út.

I've earned it.

Denny Crane.

Ég var að koma heim úr æðislegri ferð á ævintýralegan stað þar sem ég borðaði einn þann besta mat sem ég hef smakkað.

Forréttur:

Túnfiskur, risarækja og hörpuskel grillað á spjóti.
Krabbasalat á snittubrauði.

Aðalréttur:

Grilluð kálfalund, marineruð í einhverju.. óhugnanlega góðu
Salat sem ég verð að læra að setja saman sjálf, ég hef aldrei smakkað svona góða dressingu.
Rótarávextir, grillaðir og.. guðdómlega góðir.
Gráðosta/hvítlauks/grísk jógúrt sósa.

Eftirréttur:

Einhver sá allra besti ostur sem ég hef smakkað sem fæst víst í ostabúðinni í Nóatúni.
Súkkulaði.
Jarðaber.

Ég er ekki að djóka.. þetta var bilað.
Yndislegt veður, stórkostlegt umhverfi, góður félagsskapur.

Þegar ég var að borða ostinn velti ég fyrir mér hvort þetta verði einhvertíma toppað - svo var mér sagt, og það verður í lok ágúst þegar við förum í veiði í.. man ekki hvað áin heitir í augnablikinu, en það er bara vegna þess að ég er búin að taka inn svo mörg örnefni undanfarið að heilinn í mér hefur ekki undan.

Þetta var yndislegt kvöld.

Það er alltaf solid þegar heimilislæknirinn hringir í mann og byrjar samtalið á að segja "ó mæ god!".

Sérstaklega þegar þetta gerist eftir að hann bað mig að koma í aðra prufu því hin varð ónýt vegna "tæknilegra galla" og þegar ég kom í prufuna og sagði hjúkkunni það, setti hún upp skrítin svip og sagðist aldrei, á öllum starfsferlinum, hafa heyrt um að prufa skemmist vegna tæknilegs galla.

Hún er búin að vera þarna frá landnámi.

Paranojan þrífst vel þessa dagana, hefði mælst off the charts ef hann hefði verið að skoða þá stöðu.

Hann fór hinsvegar að skellihlæja þegar ég var búin að segja "kræst, hvaða hryllingur er nú?"

Þetta var ekkert - enda þekki ég hann nógu vel til að vita að hann hefði ekki byrjað samtalið á "ó mæ god" ef þetta hefði verið eitthvað.

Ung og hraust manneskja eins og þú..

Var að koma af Helgafelli og nú á ég gönguskó sem ég þarf að ganga til áður en ég fer í lengri ferðir. Mér finnst æðislegt að eiga loksins góða gönguskó.

Þegar við vorum hálfnuð fengum við okkur sæti á steini og tókum eftir manni sem var að brölta upp hlíðina. Nema annað slagið þá fór hann alveg svakalega hratt áfram en þess á milli fór hann afar hægt. Þetta gerðist einmitt þegar hann fór framhjá okkur, kom í ljós að hann prumpaði svona svakalega að hann hálf feyktist áfram.

Má svona?

Á maður þá að borða kassa af rúsínum áður en maður leggur af stað næst?

Ójá.

xxx says: voff voff
Anna says: LOL
xxx says: eg er i alvorunni i Milwaukee :-O
Anna says: NO WAY
xxx says: nei djok...
xxx says: en thad væri fyndid samt
Anna says: rofl
xxx says:

Hann var að stinga uppá 17. júlí. Það er góður tími, krakkarnir nýfarnir til pabba síns og ég orðin ein.

Ég hafði reiknað með að ég yrði ekki ein í sumar, og þó það hafi allt saman farið öðruvísi en ég sá fyrir mér, þá verð ég ekki ein, allavega ekki í allt sumar. Enda langar mig ekki til þess.

Ég er að átta mig á að það er rétt rúmur mánuður þangað til hann kemur.
Shi.. - og það eina sem ég kann að segja á þýsku er "ég elska þig" !

Það verður bara að duga.

Það eru einmitt fjögur ár síðan ég sagði þessi orð við karlmann. Jafn mörg ár og þessi maður er búinn að reyna að fá mig til að hitta sig aftur. Mig hefur langað að segja þetta við karlmann síðan þá, en hef bitið í tunguna á mér. Sem betur fer.

Þetta er vissulega stór séns að taka eins og Stephen hefur bent mér á. Þessi maður gæti verið snargeðveikur og allar líkur eru á að hann sé akkúrat það - ef ég miða við hversu svakaleg áhrif hann hafði á mig þegar ég hitti hann fyrst. Ef hann bútar mig niður uppá fjöllum þá verð ég bara gott dæmi um konu sem tók fávitana alla leið og enda sem draugasaga einhversstaðar. Átti hvort sem er aldrei séns hjá góðu gæjunum.

En.. ef hann er það ekki..

Tjah..

Ég hlakka allavega ekki lítið til að sjá hvað gerist þegar ég og þessi maður hittumst aftur.

Stephen hefði nefnilega líka geta verið klikkaður, en hann er langt því frá.

Það verður alltaf áhugaverðara og áhugaverðara að sjá skrif um Evu Joly í fjölmiðlum. Sérstaklega með tilliti til þess hverjir eiga/áttu hvað.

Mér finnst líka áhugavert hvað stjórnin er að draga lappirnar í þessu máli. Get reyndar ekki sagt að það komi á óvart.

Það er hinsvegar engin ástæða til að leyfa þeim að komast upp með það.

Djöfull er gott að líða svona vel.

Vaknaði snemma í morgun við rigningarhljóð, borðaði góðan morgunmat og fór í ræktina stuttu síðar.

Þegar ég kom heim borðaði ég aðeins meira. Núna er ég að hugsa um að ráðast á svartholið á borðstofuborðinu. Veit að það er rugl, en það var að rifjast upp fyrir mér að ég er að fara að halda matarboð í júlí svo þetta er svona "möst".

Er það bara ég eða eru óvenju margir gamlir amrískir muscle cars á götunum núna? Ég er á krónísku egglosi með þetta fyrir augunum.

Újé!

Þetta er búin að vera yndisleg helgi. Ég er búin að þrífa íbúðina, fara í ræktina, elda góðan mat, lesa, hlusta á yndislega tónlist og fara út að ganga.

Í kvöld fór ég í bað með kertaljós og á eftir kremaði ég mig.

Einhverra hluta vegna líður mér æðislega þegar ég hlusta á þetta lag. Ég hef upplifað þetta, þ.e. þurfa að fara heim.. en langa aaaaaaaalls ekki til þess.

Mér líður eins og ég sé ástfangin, en ég er það ekki.
Útum gluggan sé ég bleik ský.

Ég held að þetta sé jólalag.
Þetta á reyndar næstum alltaf við á Íslandi (þó það sé ekki stormur).

I really can't stay - But baby it's cold outside
I've got to go away - But baby it's cold outside
This evening has been - Been hoping that you'd drop in
So very nice - I'll hold your hands, they're just like ice
My mother will start to worry - Beautiful, what's your hurry
And father will be pacing the floor - Listen to the fireplace roar
So really I'd better scurry - Beautiful, please don't hurry
Well Maybe just a half a drink more - Put some records on while I pour

The neighbors might think - Baby, it's bad out there
Say, what's in this drink - No cabs to be had out there
I wish I knew how - Your eyes are like starlight now
To break this spell - I'll take your hat, your hair looks swell
I ought to say no, no, no, sir - Mind if I move in closer
At least I'm gonna say that I tried - What's the sense in hurting my pride
I really can't stay - Baby don't hold out
Ahh, but it's cold outside

I simply must go - But baby, it's cold outside
The answer is no - Ooh baby, it's cold outside
This welcome has been - I'm lucky that you dropped in
So nice and warm - Look out the window at that storm
My sister will be suspicious - Gosh, your lips look delicious
My brother will be there at the door - Waves upon a tropical shore
My maiden aunt's mind is vicious - Ohh your lips look delicious
Well maybe just a cigarette more - Never such a blizzard before

I've got to get home - Oh, baby, you'll freeze out there
Say, lend me your comb - It's up to your knees out there
You've really been grand - Your eyes are like starlight now
But don't you see - How can you do this thing to me
There's bound to be talk tomorrow - Think of my life long sorrow
At least there will be plenty implied - If you caught pneumonia and died
I really can't stay - Get over that old out
Ahh, but it's cold outside

mmmmmmmm

Það sem bíður mín þegar ég fer út...

Er þetta fallegt eða fallegt.

(Hann er reyndar búinn að selja þennan græna, dem)

Má ég þá frekar biðja um að tarantúla verpi eggjum í eyrun á mér en að hlusta á meira kjaftæði frá þessum meinta mannauð sem hefst við á Íslandi.

Ég átti skemmtilegt samtal við mann áðan um fortune cookies.

Síðast fékk ég "Your life will be blessed with new friends", nema mér finnst það boring fortune og fyrirsjáanlegt - svo við ákváðum að taka upp þá reglu að bæta alltaf við "in bed" fyrir aftann öll fortune sem við fáum.

Þá er mitt síðasta: "Your life will be blessed with new friends - in bed", sem mér finnst hljóma svo miklu, miklu.. áhugaverðara.

Hvaða fortune fékkst þú síðast?

Ég er komin í frí og er að fara uppá fjöll. Nú sé ég eftir að hafa pantað nýjan ísbjörn til að fórna bílnum mínum til dýrðar.

Hvernig er best að drepa ísbjörn? Krakkarnir stungu uppá að ég færi með fisk, en ég sé það ekki alveg gera sig. Þá stakk stelpan uppá að ég myndi bara reyna að vera alveg kyrr og vona að ísbjörnin fatti ekki að honum gæti langað að borða mig.

Mér finnst það ekki solid plan.

Þegar ég kom heim seint í gærkvöldi var ég frosin og ekki þurr þráður á mér - ég er ekki að ýkja. Ef eitthvað réttlæti væri í þessum heimi hefði Sean Connery verið búinn að fara 40 ár aftur í tímann í aldri og verið búinn að hita sængina og búa til heitt súkkulaði, en það er ekkert réttlæti í þessum heimi, svo ég fór í heitt bað til að afþýða sjálfa mig.

Ég fór uppá Vífilfelli á Sandskeiði í gærkvöldi í roki og rigningu, ég var hinsvegar orðin svo blaut og köld að ég ákvað að fara ekki síðustu metrana uppá topp því ég óttaðist að ég myndi hreinlega drepast úr kulda í rokinu þarna uppi.

En mikið djö finnst mér þetta gaman - og hefði ég átt vind og vatnsheld föt hefði mér þótt þetta ennþá meira gaman. Ég fór beint á netið að skoða útivistarföt þegar ég kom uppúr baði. Þó hundurinn hafi hálf dregið mig upp í gærkvöldi þá þarf maður klárlega göngustafi fyrir svona ferðir.

Næst þegar ég fer uppá fjall mun ég vera búin að fjárfesta í ullarnærfötum, vind og vatnsheldum jakka, buxum og göngustöfum. Mögulega bakpoka líka.

Skórnir fá hæstu einkunn, mér finnst gott að ganga í þeim og þó ég væri að fara í þeim í fyrsta skipti fékk ég ekki hælsæri. Var samt búin að kaupa mér fullt af hælsærisplástrum, just in case.

Ein sú besta ákvörðun sem ég hef tekið undanfarið var að hætta að bíða eftir rétta manninum til að gera skemmtilega hluti með. Lífið er of stutt og miðað við hvað tíminn líður hratt verð ég komin á elliheimili eftir korter! Og þá langar mig ekki að standa frammi fyrir því að ég eyddi lífinu í að bíða eftir einhverju sem góðar líkur eru á að láti aldrei sjá sig.

Ég ætla að taka þetta sumar í að komast í fjallaform og næsta sumar ætla ég að fara uppá eitthvað alvöru fjall. Ég er ekki ennþá búin að ákveða hvaða fjall það verður. Ég er búin að skrá mig í gönguhóp hjá Marel og stefni á að fara með öðrum gönguhóp í einhverjar ferðir líka sem er samsettur af mjög hressum konum.

Núna ætla ég að búa til "hollar" pönnukökur fyrir mig og krakkana. Með bláberjasultu og rjóma. Ekkert hveiti, ekkert smjörlíki. Hveiti er greinilega eitur fyrir húðina á mér, ég er allt önnur eftir að ég hætti að borða þetta.

Veit ekki hvort það er viðeigandi að segja "gleðilegan þjóðhátíðardag".

Krakkarnir voru að poppa í kvöld. Ég á ekki örbylgjuofn og hef aldrei séð þörf á því, ég á sérstakan popp pott sem ég nota til að búa til poppkorn og það er betra en örbylgjupoppið.

Stuttu eftir að krakkarnir fóru að poppa heyrði ég Dodda segja
"AAAAAAA IT'S COMING RIGHT FOR US!"

Það var engin lygi.

Á eftir björguðum við þessu poppi frá útrýmingarhættu með því að borða það.

Ef þú skilur ekkert í þessari færslu, þá mæli ég með þessum South Park þætti, sem er einn af mínum uppáhalds. Ned er t.d. ástæðan fyrir því að ég hætti endanlega að reykja.

Þessi þáttur er klassík.

Djöfull er ég að missa mig á þessum hreyfimyndum...

GOTTA LOVE MSN

Ég elska hljóðið sem heyrist þegar vindurinn þýtur í gegnum strá.

And not in a good way.

Þrír frakkar í hádeginu. Plokkfiskurinn þar er fáránlega góður. Við ákváðum að fara aftur þangað.

Á leiðinni heim var keyrt aftaná bílinn minn. Ég var á beygjuljósunum að fara inná Hofsvallagötu af Hringbraut, ökumaðurinn fyrir framan áttaði sig ekki á því að það var komið grænt og ég var að setja höndina á flautuna þegar bamm!

Mér brá svo að ég er ennþá í sjokki.

Það eru góðar líkur á því að ég fari aldrei í Þingholtin aftur. Allavega ekki á bíl. Ég var líka að koma þaðan þegar það var keyrt aftaná bílinn í vetur.

Sem betur fer var þetta indæll maður, honum var jafn brugðið og mér.

Skrítið. Þó ég elski bílinn minn og allt það þá fyrirgaf ég þessum manni á 2 mín. Enda var þetta ekki planað og augljóst að honum var mikið niðri fyrir. Ég er tryggð og ég er í rétti. Ég held að ég hafi ekki fengið neinn hnykk á mig, ekki eins og síðast. Ég er ennþá með eymsli í mjóbakinu eftir þann árekstur.

Kannski hnykkti þetta bara mjóbakinu í lag.

Mér fyndist það fair.

Ég þarf huggun.

Þú ert einn heima hjá þér, að horfa á þennan trailer þegar sófinn fer af stað í jarðskjálfta.

Þetta er mynd sem ég ætla að fara á í stórum sal í bíó.

Hann var að senda mér tölvupóst með viðhengi. Þegar ég opnaði viðhengið sá ég að hann er búinn að kaupa ferð til Íslands í tíu daga í júlí.

Hann var ekki að djóka.

Rétt áðan birtist mér strumpur sem sagði mér að í nótt mun Reykjavík brotna frá Íslandi og fljóta uppað ströndum Kanada innan þriggja mánaða. Það verða mikil fagnaðarlæti hjá Íslendingum þegar Kanadabúar segjast eiga þessa spildu - en - í kjölfarið blússar upp massa milliríkjadeila á milli Bretlands/Hollands og Kanada sem endar á því að Bandaríkjamenn fara í stríð við Norður Kóreu. On reflex.

Íslensk stjórnvöld munu grípa til aðgerða og sulta Svavar Gestsson en það verður of seint.

Uppúr því verður svo þriðja heimsstyrjöldin og þeir sem vinna hana verða Færeyingar sem munu taka yfir heiminn þegar þeir tefla fram mannýgum mávaher sem þeir eru búnir að vera að þjálfa upp þarna útfrá.

Það verður skammgóður vermir þar sem lífverur úr öðrum sólkerfum koma til að stela öllum fiskinum á jörðinni - eða sjónum.

Þetta verður one hell of a year!

Ég held reyndar að þetta hafi verið geðveiki strumpur svo ég tek þessum fréttum með nokkrum fyrirvara.

Sjá kort af svæði.

Rétt áðan fannst mér ég heyra hvalahljóð og stuttu seinna hnerraði ég tvisvar.

Mér finnst rétt að láta vita af þessu.

Það nær mér alltaf þegar mér er boðið uppí dans þar sem fólk er ekkert endilega að dansa.

Tala nú ekki um ef maðurinn veit hvað hann er að gera.

Gotta give it up

Byrjaði daginn á að horfa á fyrstu tvo þættina af Dallas í seríu tíu með frumburðinum. Þessir þættir eru svo mikil menningarverðmæti.

Donna og Ray fóru á kostum í atriði þar sem Donna sagði Ray að þau gætu ekki verið saman vegna þess að þau hafa "fundamental differences". Mér finnst þetta hljóma eins og titill á country lagi.

We have... fundamental differences
trallalla

Anna: Hvað erum við?
J: við erum.. fólk
D: við erum mammals
A: ég er að meina, hvað erum við eins og t.d. the three musq
J: mosquitoes?
A: nei það er ekkert q, ég meina three musk
J: we are the tree mosquitoes!

One for each other and all for one
the Three brave mosquitoes are we
Brother to Brother and everyone
A brave mosquito
Where ever they meet us our destinies lead us
mosquitoes we are always together
where ever we go we're three brave mosquitoes
and we'll be mosquitoes foreveeeeeeeeeeeer

We are the three moooooooosquitoes
We are the three mooooooooOOOOOOsquitoes
We are the three mooooooooooooOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOO
OOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOO
OOOOOOOOOOOOOsquitoes
and mosquitoes forever we'll be

hEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEE

Oh hvað þetta er búin að vera yndisleg helgi. Ég er hreyfð og steikt og mjúk og naglalökkuð.

Á morgun ætla ég að sofa út, knúsa afmælisstrákinn minn, fara í ræktina, enda á gufu. Þarf líka að græja æfingaakstursmál fyrir frumburðinn.

Ég mun elda djúsí hamborgara í matinn annað kvöld - ef ég þekki son minn rétt.

Ég hef sagt áður að það sé nóg að horfa á neglurnar á mér til að sjá hvernig mér líður. Og það sést á þeim að mér líður vel. Mér leið ekki vel á föstudaginn. Varð svolítið stressuð þegar Chris staðfesti komu sína, eiginlega massa stressuð, en ég er hætt að vera stressuð yfir því. Þetta er í raun perfect timing. Ég ætla meira að segja kaupa nærföt í tilefni af komu hans, nema það verða síðar ullarnærbuxur og bolur.

Solid.

Við vorum að klára að borða hrikalega góða hamborgara og bakaða kartöflu með.

Ef ég væri köttur myndi ég núna finna eiganda minn og nudda mér upp við hann þangað til hann tekur mig í fangið og klappar mér á meðan ég mala af gleði.

Þau flýttu aðgerðinni. Klukkan 8:45 á eftir fæ ég fyrstu töfluna. Eða voru þær tvær. Ég man að þær voru þrjár allt í allt síðast. Fyrst.. tvær, minnir mig, svo ein hálftíma seinna.

Í gærkvöldi komst ég að því að sonur minn skilur hvað "compromise" er. Ég komst að því þegar við vorum að horfa saman á Monk þátt og aðstoðarstúlkan hans, eða öllu heldur líflína þessa multifóbic einstaklings, fékk stöðumælasekt vegna þess að Monk hafði ekki borgað í stöðumælinn eins og hann hefði átt að gera. Hún vildi að hann borgaði sektina og Monk svaraði: "let's make a compromise, you pay the ticket.. and I don't"

Það er ekki compromise, sagði Doddi, compromise er.. I'll pay 60% and you pay 40.

Mér finnst líklegt að ég sé að ala upp sambúðarhæfan einstakling. Maður verður að kunna compromise.

Ég var að lesa bloggið hennar Birnu og sé að hún hefur fallið í gildruna. Þú getur huggað þig við að þess meira sem þeir ljúga og svíkja þig, þess auðveldara er að henda þeim útúr hjartanu. Það finnst mér allavega. Það sem er verst er þegar þeir ljúga ekki, svíkja ekki - vita að þú ert hrifin og gefa þér alltaf örlitla von, en sleppa því að segja þér að þeir ætla sér aldrei neitt með þig.

Ég ætla ekki að útiloka að ég sé vangefin, en ég trúi ekki að allir karlmenn séu fávitar. Ég held hinsvegar að það sé ákveðið magn af fávitum í umferð, af báðum kynjum. Fólk sem ber ekki virðingu fyrir tilfinningum annarra, hugsar bara um eigið rassgat. Þetta fólk hefur venjulega massa issues sjálft og ég myndi ekki vilja skipta við það þó ég fengi borgað fyrir það. Ja.. kannski tímabundið og ef það væri verulega vel borgað, þetta tannlæknarugl er að fara með mig fjárhagslega, en grínlaust, hver vill skipta við útrásarliðið í dag? Langar þig að skipta á lífi þar sem þú getur keypt allt sem þú vilt, en ert fyrirlitinn af 98% þjóðarinnar sem þú tilheyrir? Mér finnst það ekki eftirsóknarvert.

Ég er búin að segja Chris að við erum ekki að fara að ferðast nálægt Heklu, og biðja hann um að sýna mér skilning þegar við förum uppá fjöll, því ég er að byrja á þessu. Hann segist ætla að sýna þolinmæði og miðað við þá þolinmæði sem hann hefur sýnt mér nú þegar held ég að hann eigi eftir að vera þolinmóður. Ég veit að það hljómar asnalega, en mér fannst galli hvað hann er út úr kortinu flottur maður. Mig langaði aldrei að eiga þannig mann. Ég var miklu spenntari fyrir að eiga mann sem mér finnst útúr kortinu flottur, en ekkert endilega öllum öðrum konum. En ég hef lært að það skiptir engu máli hvernig menn líta út. Að vera skíthæll er bundið við persónuleika, ekki útlit. Og þó mér sé búið að líða vel undanfarið þá verð ennþá einmana. Langar að tala við einhvern sem skilur mig - eða allavega reynir. Einhvern sem nennir að kynnast mér af alvöru og þykir vænt um mig. Elskar mig eins og ég er.. same old, same old, same old shit. Mér finnst eiginlega hlægilegt að skrifa þetta. Sérstaklega í ljósi þess að ég taldi mig hafa fundið nákvæmlega þetta!

Ég vona ennþá innst inni að hann sé Íslendingur.

Ég vona að ég verði algjörlega meðvitundarlaus á meðan læknirinn er að græða bein í kjálkann á mér á eftir.

Ég vona að ég verði fljót að ná mér.

Ég vona að allt gangi vel.

Ég vona.

Daginn sem einhver fávitinn drepur endanlega alla von, ætti ég að gefa honum stóra medalíu? Eða ætti ég frekar að útbúa margar litlar fyrir þá sem lögðu sitt af mörkum? Það er sennilega dýrara en verðlaunaathöfnin yrði miklu áhugaverðari þannig.

Ég ætti eiginlega að finna annað ljón, hann gat lagað margt af því sem aðrir höfðu skemmt. Það er í raun ekkert svo flókið að gera það.

Ég er farin að röfla, sem segir mér að ég sé orðin verulega þreytt, sem segir mér að ég muni örugglega sofna fast á eftir og lengi í tannlæknastólnum. FOKK! Af hverju er ég ekki búin að kaupa ullarnærfötin! Kalt í þessum helv tannlæknastólum alltaf..

Segir maður "sofna fast"?

Þetta er einn hræðilegasti dagur sem eg hef lifað. eg sofnaði ekki. þrír klukkutimar í stólnum med meðvitund allan ´tímann. heyrði allt.

ef fer að blæða áég að hringj í gsm síman hans.

græt non stop.

Ég veit ekki hvað fór úrskeiðis í gær, en í stað þess að fara útúr heiminum eins og ég átti að gera var eins og ég fengi overdose af adrenalíni þannig að þó ég gæti ekki gengið nema fá aðstoð og ég gæti ekki talað nema hálf kæft óskiljanlegt muldur þá var heilinn á mér í overdrive.

Og þegar ég var komin í stólinn og áttaði mig á því að ég myndi ekki sofna varð ég ennþá hræddari. Mig langaði að segja "stop, ég er vakandi, hættiði", en ég var svo dofin að ég gat ekki talað. Hafði enga stjórn á líkamanum, var lömuð og ég var svo deyfð í andlitinu að ég fann fyrir deyfingu í hægra augnlokinu. Andardrátturinn var ör og undir það síðasta var hann fáránlega ör. Ég grét ekki, en það láku tár úr augunum á mér nánast allan tímann. Undir lokin fór ég að finna til, þegar deyfingin í munninum var að fjara út og ég fór að kippast til af sársauka en ég var ennþá svo dofin í líkamanum að ég gat ekki talað, en þau deyfðu mig aftur, sem betur fer.

Þegar aðgerðin var búin setti læknirinn stólinn í upprétta stöðu og sá að ég var gjörsamlega búin á því. Hann tók í höndina á mér og sagði mér að leyfa þessu að koma út. Og ég grét, eða eins og ég gat miðað við hversu dofin ég var.

Þau studdu mig fram og pabbi beið eftir mér. Honum dauðbrá þegar hann sá mig. Þau studdu mig í stól þar sem ég grét áfram og pabbi hélt utanum mig. Læknirinn kom með einhversskonar sýnitanngarð og útskýrði fyrir pabba hvað hafði verið gert.

"Þetta voru í raun þrjár aðgerðir. Það var komin sýking í tönnina við hliðiná svo við skárum inná frekar stórt svæði, flettum húðinni af. Fórum inní beinið og inní rótina á tönnina við hliðiná, fjarlægðum sýkinguna og lokuðum með ákveðnu efni. Á eftir græddum við bein inní kinnholið til að það sé hægt að setja implant þar sem aðal sýkingin var. Svo boruðum við fyrir implantinu og komum því fyrir. Það er betra að gera þetta allt í einni aðgerð, en það er mikið álag."

Ef allt hefði verið eins og það átti að vera hefði ég ekki vitað að ég væri þarna eða að þetta væri búið. Og ég ætti ekki að geta þulið það sem læknirinn útskýrði fyrir pabba.

Yndisleg hjúkkan settist hjá mér og sagði að ég væri í eftirsjokki, þetta hafi verið mjög löng aðgerð en svo tók hún í höndina á mér og sagði að ég hefði staðið mig mjög vel og að aðgerðin hafi gengið mjög vel. Ég gat ekki talað þannig að þau skildu mig, hreyfingar í slow motion og ég gat ekki hætt að gráta.

Ég er á tveimur tegundum af sýklalyfjum, og verkjalyfjum. Andlitið á mér hægra megin er stokkbólgið og ég þarf að lifa á fljótandi fæði í viku. Má búast við að bólgan versni á morgun en fari að ganga niður á fimmta degi.

Ég spurði tannlækninn fyrir aðgerðina hvort ég væri í meiri áhættu en annað fólk að fá aftur svona sýkingu og hann sagði nei. Ef það gerðist væri það bara óheppni. Ég er alvarlega að hugsa um að fá mér gervitennur ef ég fæ svona sýkingu einhvertíma aftur. Þetta er ein tönn og reikningurinn er kominn uppí tæpa milljón. Eftir hálft ár fæ ég krónu á implantið, sem eru einhverjir hundrað þúsund kallar. Ekkert af þessu niðurgreitt. Ekkert af þessu flokkast sem sjúkdómur, þó ég hafi verið fárveik með sýkingu í öllu andlitinu á tímabili þegar þeir fundu ekki hvaðan sýkingin kom. Ég var frá vinnu í einn og hálfan mánuð og ég er frá vinnu í viku núna.

Ég treysti mér einfaldlega ekki í aðra svona aðgerð eða sambærilega.

Þegar ég kom heim studdi pabbi mig upp stigann, ég grét non stop. Og sonur minn stóð við það sem hann hafði lofað mér, hann hélt utanum mig og huggaði mig. Sem er rangt. Ekkert ellefu ára barn á að þurfa að gera svona lagað. Það var bara engin annar.

Í dag sendi ég frumburðinn útí Melabúð að kaupa fyrir mig barnamat svo ég myndi ekki deyja úr hungri. Frestaði líka Jónsmessugöngu og sendiráðspartíi, sem ég veit að hefði verið helv skemmtilegt. Ekki útaf fólkinu í sendiráðinu, heldur útaf fólkinu sem ég ætlaði með í partíið. Sama gildir um Jónsmessugönguna. Það verður reyndar fullt af læknum í þessari Jónsmessugöngu, en mér finnst overkill að mæta á börum og ætlast til að einhver beri mig.

Ég er mest pissed yfir því að ég megi ekki hreyfa mig á meðan ég er að skríða saman, ég sef svakalega mikið svo það er greinilegt að öll orka mín fer í að laga þetta. Er líka á svo svakalega sterkum lyfjum. Ég lít út eins og the godfather, hægra megin. Er búin að jafna mig á þessu massa niðurbroti en hlakka ekki til að fara í saumatökuna. Veit ekki hvort það verði hægt að fá mig til að setjast í tannlæknastól ever again. Kannski ef Jude Law biður mig fallega. Nah, ég myndi sennilega bara sparka í hann.

Það er rugl sárt að hlæja og ég er að komast að því að sennilega geri ég of mikið af því. Spurði börnin áðan hvort ég væri alltaf hlæjandi og þau staðfestu það. Ég hló svo mikið þegar við vorum að borða áðan að ég óttaðist að ég myndi pop a stitch. Ég stalst nefnilega til að tyggja kjöt sem Doddi hélt að væri kjúklingur eða önd (þetta var lamb) og þau veltu fyrir sér hvert þau ættu að hringja að reporta þetta hryllilega violation:

Yes, good evening. I would like to report some unauthorized chewing. Of meat. It is not clear what kind of meat it is, but we have narrowed it down to either chicken, duck, lamb or some sort of alien - in which case it was found on the balcony and was kicked to death by a very, very sick woman..

Sögur af andláti Jacksons eru víst ýktar. CNN segir hann vera í coma eftir hjartaáfall.

Það kæmi mér samt ekki á óvart ef hann fer að stimpla sig út.

Jackson er dáinn, ekki alveg staðfestar fréttir en ég hugsa að það verði niðurstaðan. Samt veit maður aldrei þegar Jackson er annars vegar.

Fjölskyldan á efstu hæð á Hagamel 53 minntist hans með því að hlusta á Thriller og ýlfra ámátlega.

Hann var magnaður.

Ég hef grun um að ég hafi verið miklu stressaðri fyrir þessa aðgerð en ég var meðvituð um. Það er þvílíku fargi af mér létt að þetta sé búið.

Bólgan er að hjaðna en ég lít samt út eins og fucked up ofurhetja úr teiknimyndasögu og er með skakkt bros - og af því bólgan er að hjaðna þá sést í saumana ef ég brosi mjög breitt.

Ómótstæðileg.

Hér er annar brandari fyrir fólk sem hefur svartan húmor:

When Farrah Fawcett arrived in Heaven, God was such a big fan he decided to grant her one wish. She asked that all the children in the world could be safe.

So God killed Michael Jackson.

Var að koma heim af Terminator Salvation og ég er svo jacked up á hormónum að ég er stórhættuleg alveg.

Við fólk sem vælir yfir því að þetta sé ótrúverðugt og gangi ekki upp og allt það... in the words of Ford Fairlane: No shit, honey. What do you think this is? Real life?

Ef þú kannt ekki að meta overdós af testó og klessubíla and shit, sittu heima! En guð minn almáttugur, jesús kristur og allir englarnir hvað nýja vélmennið er töff. Ég ýlfraði alveg þarna í einu atriðinu. Ú F F.

Var að fletta gaurnum upp, gat verið að þetta væri enn ein ástraladulan. Mér fannst hann einmitt tala eitthvað mongo, en ég hef bara engan áhuga á að tala við hann. Hann er flottari en Neggerinn, þó hann sé náttúrlega ekkert sérstakur leikari heldur.

Atriðið þar sem hún legst upp við hann og hlustar á hjartað hans fór með mig. Gaddem hvað mér finnst þetta gott. Og auðvitað eiga allir skilið annað tækifæri. Þeir þurfa bara að kunna að fara með það.

Annars fór ég að velta fyrir mér. Að vera drepin með lyfjagjöf og lenda í því sem ég lenti í hjá tannlækninum, þ.e. þú ert óvart með meðvitund á meðan líffærin hætta að starfa, ég held að það sé mögulega as gruesome as it gets. Af hverju má ekki skjóta fólk í hausinn nokkrum sinnum ef það á að taka það af lífi á annað borð?

Ég var komin uppí rúm áðan, að velta fyrir mér hinu og þessu þegar ég fékk magnað móment of clarity. Allt í einu féllu öll púslin saman og ég skil af hverju ég er þar sem ég er í dag og veit loksins hvað ég ætla að gera við það.

Það er snilld! Og þetta tókst mér án þess að frelsast!

Þessir tíu dagar í júlí munu leika stórt hlutverk. Ég hlakka ennþá meira til en áður.

Árið sem ég var 28 ára var sennilega ömurlegasta ár sem ég hef lifað og mér hefur aldrei liðið verr á sál og líkama en á þessum tíma.

Ég hef aldrei verið jafn ánægð með eigin líkama og þegar ég var 35, og þegar ég er búin að ná mér eftir þessa skurðaðgerð mun ég komast í jafn gott form eða betra en ég var í þegar ég var 35.

Ég fór í blómabúð í dag og keypti mér falleg blóm sem eru í vasa á eldhúsborðinu. Tók til í íbúðinni, allt nema svartholið á borðstofuborðinu, svo fór ég í langt, heitt froðubað. Á eftir eldaði ég lasanja. Setti meira að segja hvítan dúk á borðið. Og naut þess að borða góðan mat þar sem ég er farin að geta tuggið aftur - öðru megin og mjög lítið í einu.

Ég borðaði reyndar meira af salatinu sem ég bjó til en aðalréttinum. Ég er að vinna með listakokk sem bauð mér í mat um daginn og salatið var svo gott að það gjörsamlega bráðnaði uppí mér - svo ég fékk uppskriftina.

Spínat
Gul paprika
Jarðaber
Litlir tómatar
furuhnetur
olive olía
maple síróp

Allt blandað saman eftir tilfinningu og útkoman er mouth watering.

Mér finnst ekkert smá notalegt að hafa hvítan dúk.

Fyrirgefning. Flókið fyrirbæri.

Besta vinkona mín er ekki sammála mér þegar kemur að fyrirgefningu. Hún vill meina að það sé ekki sú lausn sem ég vil meina að hún sé. Ég held að hatur sé mjög skylt ást nema á meðan ást gefur því sem hýsir hana birtu og gleði er hatur eins og sýra sem eitrar allt sem hún snertir. Þess vegna er ekki gott að hata einhvern, auk þess sem sá sem þú hatar eða ert sár útí hefur oft ekki hugmynd um það, er í flestum tilfellum slétt sama og finnur ekkert fyrir því. Mér finnst tilgangslaust að hata fólk.

Fyrirgefning er samningur sem þú gerir við sjálfan þig sem segir: já, viðkomandi gerði það sem hann gerði og það var illa gert, en ég get ekki breytt því, hann getur það ekki heldur og ég hef ákveðið að halda áfram án þess að velta mér uppúr því. Reyndar er ekki rétt að segja að maður sé alltaf að fyrirgefa eitthvað sem var illa gert. Sumt gerir fólk óvart eða í hugsunarleysi.

Að fyrirgefa einhverjum þýðir hinsvegar ekki að þú ætlir að halda áfram að treysta honum eða hafa viðkomandi í lífi þínu áfram. Fyrirgefning getur annaðhvort styrkt góð tengsl eða slitið slæm tengsl, sem væri þá í raun einhverskonar "endanlega lausn" fyrir alla aðila.

Það er undir því komið hversu mikil tengsl voru fyrir eða hversu verðmætt sambandið var eða hvað gerðist hvort þú heldur áfram að umgangast manneskjuna eða ekki, því ef einhver bregst þér algjörlega þegar þið eruð að kynnast og á einhverju grundvallaratriði er viðkomandi sennilega ekki þess virði að halda tengslum við.

Ef þú fyrirgefur ekki eru allar líkur á að þú haldir í biturðina og hatrið, sem mér finnst ekki skynsamlegt. Ef þú velur að fyrirgefa sleppirðu takinu sjálfkrafa og getur haldið áfram með þitt eigið líf óháð því hvað hinn aðilinn gerir. Það vitlausasta sem hægt er að gera er að halda áfram að trúa að það sé einhver séns þegar það er engin grunnur til að byggja á lengur. Það er ávísun á margra mánaða waste of time. Been there, done that.

Ég var búin að segja honum að ég myndi fyrirgefa honum og ég er búin að því. Ég var að hlusta á lagið Unforgettable með Nat King Cole þegar ég fann að ég var tilbúin að sleppa takinu og finna eitthvað sem virkar.

Ég hata hann ekki. Vona eiginlega að honum farnist vel í lífinu, mér finnst hann eiga það skilið. Mér leið verulega vel með honum en ég hef hinsvegar ekki áhuga á að vera á staðnum eða taka þátt í lífi hans lengur. Ég hef ekki þörf fyrir að vita hvað hann er að gera, eða með hverjum. Framtíðin sem ég var byrjuð að sjá fyrir mér í hausnum var byggð á óskhyggju vegna þess að hann þarf allt aðra hluti en ég. Vill spennu og óvissu. Ég vil meira öryggi og nánd. Ég er búin að fá svo mikið af spennu og óvissu í gegnum tíðina, ég nenni því ekki lengur. Kannski þýðir það að ég er orðin gömul, þá er ég bara gömul. Gaddemit, ég vil eitthvað sem ristir aðeins dýpra - og ég veit að það er til.

Ég er líka búin að fyrirgefa sjálfri mér fyrir að hafa trúað á hann. Maður þarf nefnilega líka að fyrirgefa fricking sjálfum sér fyrir mistökin sem maður gerir. Það tók eiginlega lengri tíma en að fyrirgefa honum.

En þetta þýðir líka að ég er tilbúin í næstu potential mistök og þau eru coming right up. Af því ég reikna ekki með að það verði neitt ætla ég að njóta hverrar einustu mínútu. Ef hann virðist ekki vera mistök - well.. það er þá bara the bonus plan. Ég veit hinsvegar að hann mun veita mér huggun, og ég þarf huggun. Það verður sennilega nóg fyrir mig að hafa hann á staðnum til að hann veiti mér hana og hann mun sennilega aldrei vita af því - nema ég sjái ástæðu til að segja honum það.

Það eina sem getur farið úrskeiðis er ef hann trúir mér fyrir því fyrsta kvöldið að hann þurfi að klæða sig í hlébarða þveng til að geta sofið og helst kvenmanns brjóstahaldara.

Þá hendi ég honum út.

Andskotinn hafi það, hversu óheppin getur ein manneskja verið!

"Glæisleiki á sína stund og sinn stað."

Ég er hætt að fá mikla verki þegar ég fer að hlæja eða hnerra og bólgan er að ganga niður jafnt og þétt. Því miður þýðir það að það sést alltaf meira og meira af frankenstein verkinu þegar ég brosi.

Í dag er ég að velta fyrir mér að takast á við svartholið á borðstofuborðinu mínu. Velta því fyrir mér. Bara það getur tekið allan daginn.

Ég óttast hvað gæti leynst þarna.

Það hefur t.d. enginnn heyrt neitt í ömmu lengi.

Mér finnst ég svo awesome að ég er að hugsa um að fara í skikkju og tékka á hvort ég geti flogið ofanaf svölunum.

Kannski overkill að gera svona mikið í dag.

Á morgun.

Í kvöld dó sjónvarpi fjölskyldunnar á Hagamel 53 íbúð 14-G. Ég var nýbúin að kveikja á því, ætlaði að enda þennan annars ágæta dag á að horfa á Denny Crane til að gleðja sál mína, þegar það heyrðist svona.. hljóð.. sem ég er ófær um að lýsa með orðum, nema ég vissi hvað þetta þýddi og sjá! Sjónvarpið var dáið.

Sviplegt.

Ég fékk þetta sjónvarp gefins frá lesanda á sínum tíma og það hefur reynst okkur mjög vel en grunar að það hafi verið farið að tengjast svartholinu á borðstofuborðinu tilfinningaböndum og því fór sem fór. Hefði ég vitað þetta hefði ég látið svartholið í friði. Af þessu hef ég lært að maður á ekki að drepa svarthol. Maður á að hlúa að þeim og næra. Eins og ég geri, bara á öðrum sviðum.

Ef einhver er með gamalt sjónvarp í geymslunni eða bílskúrnum sem hann er hættur að nota og vill losa sig við fyrir lítinn pening þá má hann alveg setja sig í samband við mig. Stærðin skiptir ekki máli.

Í óskyldum fréttum er gaman að segja frá því að ég frelsaðist rétt áðan. Tók hálftíma í að þakka guði og jesú og englunum og öllum vinum þeirra fyrir allt það góða sem þau hafa blessað mig með og gefið mér í gegnum tíðina og endaði á að biðja hann um að halda hlífiskildi yfir ísskápnum og þvottavélinni. Allavega næstu sjö mánuði.

Amen.

Ókey ég er ekki frelsuð, það var stór og feit LYGI og fyrir hana og allt hitt hryllilega unspeakable stuff sem ég hef gert um ævina mun ég fara til helvítis, þetta er löngu vitað mál og ég mun takast á við það þegar þar að kemur - en - ég tók samt saman nokkur atriði sem ég er þakkát fyrir, til upprifjunar, það er nefnilega ekkert svo lítið.

Ég á frábæra krakka sem ég er verulega stolt af sem veita mér félagsskap, ást, virðingu, hlýju og nánd.
Ég er í vinnu sem mér finnst skemmtileg og krefjandi.
Ég skulda engum banka neitt.
Ég skulda ekkert í bílnum mínum.
Ég bý á landi þar sem ég get fengið lækningu og lyf ef ég verð veik og bý almennt við mjög góða heilsu.
Ég hef heilbrigð lífsgildi og lifi nokkuð heilbrigðu lífi.
Ég á fáa en góða vini og fólk að sem styður mig þegar ég þarf virkilega á því að halda.
Ég er að fara að ferðast um landið með yndislegum manni í heila tíu daga í júlí.
Ég komst að því um daginn að ég á mökk af peningum í einhverjum starfsmenntunarsjóði hjá VR, sem ég ætla að nota í eitthvað skemmtilegt nám í vetur eða vor með vinnu.

Þarf að ræða þetta eitthvað?

Segið svo að það sé ekki hjónasvipur með okkur.

Þegar frumburðurinn kom heim í dag sagði ég henni frá þessum válegu sjónvarpstíðindum. Hún gekk að sjónvarpinu, kveikti á því og það hrökk í gang.

ÞAÐ ER Í LAGI MEÐ SJÓNVARPIÐ! Nema liturinn í hliðunum er orðinn grænn. Okkur finnst það bara sætt - en, Linda, ef tilboðið stendur þá þigg ég það. Þetta sjónvarp sem ég er með er sennilega á síðustu metrunum.

Kraftaverkin gerast. Ég reyndi ítrekað að kveikja á sjónvarpinu í gær og það var steindautt. Sennilega var bara ekki hollt fyrir mig að horfa á Denny Crane í gærkvöldi. Þetta hafa englarnir vitað og vakað yfir mér.

Saumarnir verða teknir á miðvikudaginn. Það hafa verið teknir saumar úr mér áður á þessum stað og það var langt frá því að vera þægilegt. Það er ca þrisvar sinnum meira af saumum uppí mér núna og þar sem bólgan er búin að hjaðna það mikið að ég get skoðað þetta betur sé ég að hann hefur skorið inná fjögurra cm svæði, sennnilega til að taka bein af heilbrigðum svæðum til að græða í kinnholið. Ég hlakka samt til þegar saumarnir verða teknir. Það er eitt skref í áttina og bráðum verður þetta alveg búið.

Það sem ég hef lært á þessum veikindum mínum er mjög verðmætt. Ég lærði hvað heilsan skiptir rosalega miklu máli og það varð til þess að ég hætti að reykja endanlega. Var alltaf að falla öðru hvoru. Fór líka að hugsa um hvað ég læt ofaní mig. Er ekki búin að drekka kók í smá tíma núna. Dugleg. Þetta með áramótin stendur.

Fyrrverandi tengdamamma mín kom að kíkja á mig áðan, skoðaði uppí skoltinn á mér og þar sem hún er hjúkka og vann við að sinna sjúklingum eftir kjálkauppskurði hefur hún töluverða reynslu. Ég er búin að vera að fá skrítna verki í höfuðið í dag og í gær og er búin að vera rosalega þreytt (veit núna af hverju, kom í ljós seinna um kvöldið) og bað hana þess vegna að kíkja á mig. Henni finnst þetta líta alveg lygilega vel út miðað við hvað er stutt síðan ég fór í þessa aðgerð. Ég er ekkert smá fegin, fékk massa kvíðakast í gærkvöldi þegar ég fór að spá: get ég farið uppá fjöll eftir þrjár vikur? Og more important: get ég kysst einhvern eftir þrjár vikur! Vá hvað væri ömurlegt ef hann kemur, ef við yrðum brjálæðislega hrifin af hvoru öðru, og ég gæti svo ekki kysst hann almennilega! Því ég gæti það ekki í dag.

Þetta væri catastrophic scenario.

Ég spurði hana að þessu og hún fór að hlæja og sagði að miðað við hvernig þetta lítur út þarf ég ekki að hafa neinar áhyggjur, það eina sem ég þarf að passa uppá er kuldi. Hún faðmaði mig áður en hún fór og sagði að það væri svo gott að sjá að ég væri á svona góðum batavegi og liti svona vel út. Mér þykir svo vænt um þessa konu.

Stuttu eftir að hún var farin fékk ég póst frá Chris. Ég var búin að segja honum að ég liti út eins og guðfaðirinn eftir skurðaðgerðina og í þessum pósti spurði hann hvort hann muni hitta mig sem guðföður þegar hann kemur, eða hvort ég verð orðin ég aftur. Og hann hlakkar jafn mikið til og mér. Og mér finnst það æðislegt.

Fyrst sjónvarpið er ennþá í stuði komu vinkonur frumburðarins í dag og við erum búin að halda massa terminator maraþon hérna seinnipart dags og allt kvöld. Ég sofnaði reyndar annað slagið en þetta er ekkert sem ég hef ekki séð áður. Mynd eitt er auðvitað algjör klassík, en jesús kristur hvað hún er mikið barn síns tíma hvað brellur og tónlist varðar. Mynd tvö er svo töff. Þegar maður sér Lindu Hamilton þá svoleiðis drep langar mann að fara í ræktina, hún er styggðarlega flott í þessari mynd.

Áramótin baby.

Smá BL fyrir svefinn.

If you're a client, I'll get you off. If you're not, my offer is still good.

- Denny Crane.

Það sem kemur fyrir mig eftir að hafa horft á tvær terminator myndir back to back og fer svo að sofa, er að mig dreymir stríð á Íslandi. Þetta var magnað. Fyrst kom í fréttum að flugvél hefði verið stolið. Heilli flugvél. Svo var þessari flugvél (sem var huge) krassað í elliðárdalnum og stuttu síðar sveimur af flugvélum og þyrlum útum allt að skjóta upp byggingar.

Það sem mér finnst áhugavert er að ég upplifði þetta ekki sem martröð. Engan vegin.

Mér finnst hún geðveikislega flott.

Eins og sést á þessum myndum er ég svona nokkurnvegin, næstum, orðin alveg eins og ég á að mér að vera.

Saumarnir fara á morgun - vúhú!