Sunnudagur, 10. maí 2009
Þegar við vorum búin að tala saman x lengi þá spurði hann hvort ég væri nokkuð búin að.. norna eitthvað yfir hann. Af því hann hafði ekki skemmt sér svona vel lengi.
Nei. Ég nornaði ekkert yfir hann. Mér var hinsvegar sagt um daginn að ég þyrfti að fara að standa undir nafni sem heillanorn og kalla yfir sjálfa mig einhverja gæfu - og ég ákvað að gera það. Hvort það er hann, á eftir að koma í ljós. Það væri þá dæmi um þegar galdur heppnast á allt annan hátt en maður reiknaði með.
Ég hlakka til að sjá hvað hann kallar fram í mér þegar ég hitti hann - sem verður í byrjun vikunnar.
Og vinur minn sem hringdi í gær hafði rétt fyrir sér. Hann var bara off um ca klukkutíma.
Ég lagðist í sófann áðan og horfði uppí himininn útum gluggann. Lá svona í ca tuttugu mínútur og hugsaði. Á meðan var þvílík traffík af fuglum fyrir utan og á svölunum að ég var farin að bíða eftir að sjá talandi íkorna eða ég myndi bresta í söng..