Sunnudagur, 17. maí 2009
Vaknaði, keyrði í hvalfjörð og lá í grasinu þegar maðurinn sem lét mig fá nafnspjaldið sitt á föstudaginn gekk fram á mig. Hann sagði að þetta væru örlög. Ég sagði "if it feels like fate, it's probably stalking". Hann hló bara, sagði að ef hann myndi hitta mig aftur á þessum tíma sem hann er á landinu þá yrði ég að koma með honum út að borða. Ég brosti bara. Það eru litlar líkur á því að við hittumst aftur, þar sem ég fer sjaldan út í miðri viku.
Úr Hvalfirðinum fór ég í suburbíu til vinar míns og lá í grasinu í garðinum hjá honum - fattaði að ég er búin að klúðra þessu big time. Ég myndi fúnkera í svona suburbíu lífi. Hrikalega var þetta nice.
Fór að hnerra eins og ég veit ekki hvað, endaði heima uppí sófa að drepast og steinsofnaði.
Vaknaði í kvöld með matarlyst í fyrsta skipti í langan tíma svo ég eldaði fyrir mig og borðaði, fór svo og hljóp 2 km.
Nokkuð gott bara.
Ég drap geitungadrottningu sem ég fann útí glugga í dag, huge hlussu. Ég leit á þetta sem fyrirbyggjandi aðgerð frekar en kaldryfjað morð - þó ég hafi ekki fellt eitt tár yfir henni. Nú verður einu geitungabúinu færra. Býflugan sem er í glugganum hjá mér núna fær hinsvegar að lifa. Mér finnst hún sæt. Er búin að bjóða henni að gista.