Andsk... ég missti af þér! Ég var einmitt að reyna að upphugsa einhverja sniðuga leið til að rekast á þig...var staddur í næstu götu...nú hefði verið sniðugt að skreppa í göngutúr. Next time....

Ef þú ert prins myndi ég reyna að hitta á mig þegar ég er ekki úti að labba með drekann minn. Annars verður þú sennilega eldinum að bráð.

Hann tekur hlutverk sitt mjög alvarlega. Það var einmitt fjallað um þetta á ráðstefnu Evrópsks Aðals fyrir þremur vikum í Feneyjum. Það stórsér á stofninum.

Leitt að heyra þetta með aðalinn...kemur þó ekkert óvart, aðalbornir hafa sjaldnast margt fram að færa og bölvaðir klaufar að meðhöndla dreka eins og alkunna er.

Ég hef hins vegar ágætis lag á svona drekum...það þarf bara að fara rétt að þeim...nú, ef hann er eitthvað úrillur, þá hef ég alltaf hvíta fákinn til að bregða mér undan eldspýjunum.

Noh. Þú ert þá væntanlega riddari fyrst þú átt hvítan hest.

Mamma sagði að þú myndir koma eftir tvö ár, en þau eru orðin fjögur.

Gallinn við þetta allt saman er, að í millitíðinni hef ég áttað mig á að þarf prins, ekki riddara. Auk þess er ég í sorg vegna þess að útsendarar dönsku krúnunnar aflífuðu drekann minn í morgun.

Allt eins í þessu lífi. Allt eins.

Hmm.... þú ert greinilega kona í togstreitu. Þú stendur í þeirri meiningu að þú þurfir prins, en ert þó í sorg vegna fráfalls drekans sem var aflífaður af útsendurum erlends aðals.

Þar að auki sá ég einhvers staðar skrifað, að þú vildir ekki útlendan kærasta...hafandi í huga að prinsar hafa aldrei fyrirfundist á Íslandi, þá heyrist mér þú vera búin að koma þér í mjög þrönga stöðu. Eiginlega pattstöðu.

Þá er eiginlega bara eitt að gera, opna hugann, kalla fram víðsýni og nýja möguleika...svoleiðis er alveg hægt að gera heima í sófa, en ég mæli með útsýni af fjallstindi, það eru sterkari áhrif þaðan.

p.s. símtalið milli ykkar mæðga er HILARIOUS!

p.p.s. mér heyrist þú reyndar í togstreitu yfir fleiri málum, en er ekki alveg búin að sjá nóg af blogginu til að geta sett puttan á það.