Mánudagur, 09. mars 2009
stephen says: i have to go to bed now
Anna says: night night
stephen says: góða nótt
Anna says: you are so sweet
stephen says: viltu dansa við mig?
Anna says: hahaha
Anna says: já
stephen says: hjálp!
Anna says: oh you are such a typical man..
stephen says: náið í lögregluna!
Anna says: lol
stephen says:
Anna says: 
stephen says: night
Anna says: night
Mér finnst sætt þegar hann sendir mér setningar á íslensku og það kemur mér alltaf jafn mikið á óvart. Mér finnst oft betra að tjá mig á ensku en á íslensku - nema þegar ég er að útskýra processing systems, ég er ekki alveg búin að mastera það ennþá.
Hann kom online áðan til að segja "this day last year i'd left you". Það kemur mér á óvart hvað hann virðist vera með hugann við mig þessa dagana. Veit að hann er búinn að vera að deita á fullu undanfarið.
Ef ég væri hrifin af honum ætti ég að fá sting í magann þegar hann er að segja mér þessa hluti, en ég vona bara að hann finni einhverja. Ég er sennilega svo helfrosin á þessum stað sem sendir stinginn í magann að það væri hægt að kveikja í mér án þess að ég tæki eftir því.
Í gær.
Hann: hvað hefurðu komist nálægt því að fara í sambúð á þessum fimm árum síðan þú skildir?
Anna: ... ég skil ekki spurninguna.
Hann fór að hlæja og lagði frá sér krítina, hallaði sér fram og miðaði. "Það tekur töluvert langan tíma að komast nálægt þér". Þetta var fast skot og kúlan hvarf í hliðarvasa.
"Það er óhætt að segja það", svaraði ég.
Hann tók ekki augun af borðinu, allan tímann mjög meðvitaður um að ég var þarna. "Þarf sennilega líka að lokka þig fram smátt og smátt. Þú gefur ekkert." Hann skaut aftur, fast og hitti ekki. Ég tók við kjuðanum, gekk fyrir endann á borðinu og hallaði mér fram. Skaut kúlu í hornvasann. "Ekki lengur".
Sennilega hef ég ekkert að gefa.