Það er fínt að eiga útlenskan kærasta. Það hefur sína kosti og galla. Til dæmis geturðu bloggað um hann að vild án þess að hann geti lesið það, og svo er hægt að nota þjóðernið sem ágætis afsökun fyrir alls konar rugli sem maður gerir, æ, þú skilur mig ekki, ég er íslensk... Og líka gera þá að heilli þjóð, mjög gaman og beitt að skella fram oh, þið þarna Frakkar (eða Írar, eða Þjóverjar...).
Fullt af góðum kostum. En svo getur stundum verið þreytandi að þurfa að dragnast með mállausan mann í matarboð og sjá alla sitja hikstandi á enskunni að deyja úr löngun að fara yfir í íslenskuna. Og vont þegar einmitt allir bara rjúka í íslenskuna og enginn nennir að tala við hann. Og vont þegar hann getur ekki skilið að einmitt vegna þess að maður er íslenskur verður maður að hafa eitthvað svona og hinsegin... En ef ástin er í spilinu, reddast það allt saman. Ekki málið! Ég sé alla vega ekki eftir neinu. Nema sumu, he he.

Þegar ég braut þetta mál niður í sínar smæstu einingar kom í ljós að þetta snýst ekki um útlending eða ekki útlending.

Mér finnst bara svo ógeðlega leiðinlegt að flytja.

Neinei. En ég hef einmitt upplifað erlendan mann og íslenska konu í partíi. Það virkar ekki nema þessi útlenski sé þess skemmtilegri og allir altalandi á ensku - og helst inní því helsta sem er að gerast í hans heimalandi þá stundina. Æ svo bara allt þetta.. menningarmunur og svoleiðis.

Ég er ekki sannfærð.

Hvort flokkast þetta undir fordóma eða leti?

Einhvern veginn held ég að þú sért ekki fordómafull, amk ekki meira en eðlilegt er að vera. En svo finnst mér þú heldur ekki vera sérstaklega löt. Hmmm.
Maðurinn minn er frekar rólegur og líður ekki vel í partíi þar sem hann þekkir fáa. Hann er hins vegar mjög vel að sér í pólitík og nær oft athygli manna út á það og svo er hann líka bara afar sáttur við að skrópa og leyfa mér að fara einni í partý á Íslandi, jeij.

Jújú ég er hauglöt á sumum sviðum.

Annars var ég að gera alveg groundbreaking uppgötvun um sjálfa mig í dag - sem gæti haft áhrif á málið.