Mánudagur, 02. mars 2009
Hann: þú lætur mig vita ef þú skiptir um skoðun.
Anna: já, ég held samt að ég skipti ekki um skoðun.
Hann: Sjáumst allavega á sunnudaginn. Kannski á þér eftir að finnast ég vera class A fáviti.
Anna: ha?
Hann: já, ég las það á síðunni, þú skrifaðir um að sumir karlmenn væru class A fávitar, kannski finnst þér ég vera einn af þeim.
Anna: hvenær skrifaði ég það?
Ef ég myndi eftir öllu sem ég skrifa um, það myndi auðvelda líf mitt til muna.
Ég fletti "class A fáviti" upp á síðunni og fékk tvær niðurstöður, þá sem hann var sennilega að tala um og svo þessa.
Og skv þessari síðari eru allar líkur á því að ég kolfalli fyrir manninum - einmitt ef hann er class A fáviti.
Það styttist í að ég fari að sækja um örorku...
Neinei, mér fer fram. Samt ekki.
Hvernig í fjandanum stendur á því að þegar ég vel mér menn til að vinna með eru það 100% menn, en þegar ég vel menn til að vera með eru þeir meira...
I don't get it. Kannski er málið að finna mann til að vinna með, hætta að vinna með honum og giftast honum. Ætli það sé raunhæft? Myndi einhver karlmaður vilja giftast mér þegar hann hefur unnið með mér?
Þarf að hugsa þetta aðeins. Það hlýtur að vera til lausn á þessu máli.
Ég held samt að ég viti svarið nú þegar. Ég veit að 100% menn vilji vinna með mér en ég trúi ekki að 100% menn vilji vera með mér. Þetta er hugsanavilla og ég veit það, en ég veit hinsvegar ekki hvernig ég á að leiðrétta villuna svo ég held áfram að velja 100% menn til að vinna með en vel enga menn til að vera með. Minnir mig á blogg sem ég á óskrifað um "what's in it for me". Þarf að skrifa um það einhvertíma bráðum.
Sennilega þarf 100% mann til að koma mér í skilning um að 100% maður vilji vera með mér. 100% mann með 100% þolinmæði.
Having said that.. þá eru allar líkur á því að ég giftist gamalli auglýsingaherferð frá Íslandsbanka...
Jesús..