 |
|
|
|
 |
Leiðin að svarinu
Fimmtudagur, 12. mars 2009
Þegar hann fór af landinu var eins og hann vildi ekki tala við mig lengur. Það tók mig smá tíma að átta mig á því að ástæðan var ekki að ég stóð ekki undir væntingum, það er einmitt vegna þess að ég gerði það sem hann beilaði. stephen says: remember we used to flirt? Hann er farinn að kunna vel við hvað ég þekki hann vel. Það er alltaf þægilegra að eiga við fólk sem skilur af hverju þú hagar þér svona og hinsegin - þó það sé vissulega þægilegra að eiga við fólk sem veit sjálft af hverju. Það eru bara ekkert svo margir sem vita af hverju þeir haga sér eins og þeir gera. Hann hafði orð á því þegar hann kom hingað að hann skildi ekki af hverju ég ætti ekki mann. Hann hefur oft minnst á það áður. Samtalið áðan byrjaði nákvæmlega svona: Stephen says: http://www.vanityfair.com/politics/features/2009/04/iceland200904 Hann er búinn að tala mikið um að það sé heilt ár liðið. Ég fæ á tilfinninguna að hann vilji ekki láta fleiri ár líða - en eftir viðburði dagsins er ég örlítið nær því að vita af hverju ég á ekki mann og sennilega nær því að eignast einn en ég hef verið frá því ég skildi við eiginmann minn. Stephen says: if you want me to come over tell me when, i'd love to see you again Um leið og hann minntist á að koma fór ég að djóka, góð aðferð til að gefa hlutum lítið vægi og ég gerði það af ásetningi. Reyndi að breyta um umræðuefni þarna en hann leyfði mér ekki að komast upp með það. Samtalið er mikið lengra en það sem ég birti hér og ég mig grunaði að hann væri að byggja þetta upp. Ég reyndi hvað eftir annað að fara að tala um eitthvað annað.. Stephen says: from thurs april 23rd ..en það var ekki fyrr en hann skellti dagsetningunni fram sem ég fraus og það leið langur tími áður en ég gat svarað. Anna says: i'm terrified Hann gerði þetta líka síðast, slengdi dagsetningu fram en þá vorum við búin að setja reglur fyrirfram, áður en hann kom með dagsetninguna og ég gat verið róleg. Reglur sem við vitum bæði að verða brotnar ef hann kemur aftur. Anna says: can i answer tomorrow? Hún: hvað ætlarðu að segja við hann? Anna: fyndið. Þegar fólk talar um að "opna hjartað sitt fyrir jesú", eða kristi eða hvað sem það vill trúa á, það er nákvæmlega það sama sem gerist. Ef þú opnar, þá fyllist hjartað þitt af kærleika sem var þarna allan tímann en var bara.. eins og ónotaða fjármagnið hans Hannesar, ekki að gera neitt fyrr en heilabú manneskjunnar tengdi hann við einhvern annan en sig. Þessi trú um að einhver annar fylli þig, þegar þú fyllir þig sjálfur. Anna: já, en það er nákvæmlega þetta sem gerist, þú tekur ákvörðunina og þá fyllist hjartað þitt. En.. mér stendur til boða að fylla hjartað mitt af ást á manni sem ég á séns á að verða hamingjusöm með, en ég veit ekki hvort ég vil gera það!!!! Meina.. hvað með hina? Það eru íslenskir menn. Það er maður í þýskalandi sem vill koma hingað - einn í danmörku sem er að plana að bjóða mér út þegar ég fer næst á fund þangað. Hvernig á ég að vita hver þeirra er réttur? Anna: ég veit að Stephen hélt að ástin væri eitthvað svona.. stórt. Ég veit ekki hvort ég þori að.. treysta.. AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA - þar fyrir utan langar mig ekki að eiga útlending sem kærasta! Djöfullinn sjálfur. Anna: Ég man ekki einu sinni hvernig tilfinning það er að koma heim "til" einhvers! Dísus! Anna: doddi myndi sennilega skipta alfarið yfir í ensku heima og enska yrði á endanum hans "fyrsta" tungumál. Það er stærsti gallinn. Hann myndi auðvitað tala íslensku en sennilega ekki mjög góða. Hann er með meiri orðaforða í ensku núna og samt tölum við saman á íslensku heima. Anna: Ég veit að hann er búinn að vera að deita og ég veit að hann er ekki að finna það sem hann er að leita að og ég veit líka að hann er að bera þær saman við mig. Ég veit að hann upplifir sig eiginlega tengdan mér, eins og við séum gift, en bara í óhamingjusömu sambandi þar sem við erum aldrei saman. Ég benti honum á að við erum ekki gift, höfum aldrei verið saman, þannig að við höfum engum skyldum að gegna gagnvart hvoru öðru. Eftir að ég sagði honum þetta fór hann að deita.. Svo fattaði hann við að deita þessar stelpur að það var liðið ár, frá bestu helgi sem hann átti síðasta ár - á Íslandi. Með konunni sem hann trúði ekki að væri for real. Og ég held að hann vilji ekki láta annað ár líða því hann er orðinn hundleiður á því að finna ekki það sem hann er að leita að og vita af einu eintaki á Íslandi. Og hann er mjög meðvitaður um að það eintak mun ekki verða á lausu endalaust þar sem það er bara tímaspursmál um hvenær ég hitti einhvern sem ég er tilbúin að láta á eitthvað reyna með. Og hann vill ekki þurfa að naga sig í handabakið fyrir að hafa ekki áttað sig fyrr en of seint. En það er mitt að ákveða það. Ég er algjörlega.. ég veit ekki hvað ég á að gera. Ef ég mætti velja, þá myndi ég velja að fá hann hingað og fá að eiga hann.. í smá tíma, því ég er að geðbilast á að vera ein.. en ég.. get ekki.. sleppt - þú veist hvað frelsið mitt er dýru verði keypt. Vil ég fara í samband at all?? Andskotans, djöfulsins, helvítis. Ég er að upplifa sorg vegna þess að mér líður eins og tímabili í lífi mínu sé lokið, sem hefur verið eitt það besta tímabil sem ég hef lifað. Án karlmanns. Ég er farin að tengja hamingju við að eiga ekki mann - samt er ég miserable! Bara minna miserable en þegar ég á mann! Djöfull er maður fucked up - það er magnað. Stephen says: talk tomorrow Allt í einu rennur upp fyrir mér að það er til leið til að gera útum þetta og það gæti mögulega endað þessa hörmulegu bloggfærslu sem sýnir svart á hvítu hversu hrædd ég er við að treysta einhverjum fyrir mér. Einföld leið. Ég man ekki nákvæmlega dagsetninguna þegar ég sagði þessi orð síðast við karlmann, en ég man eins og það hefði í gerst í gær hvernig það gerðist og hvernig mér leið og ég man að hann svaraði "ertu nú alveg viss um það?". Ég segi ekki "ég elska þig" útí bláinn - og ég hef ekki geta sagt þetta við neinn nema börnin mín síðan. Í nærri fjögur ár. Svo Anna... ef Stephen stæði fyrir framan þig núna og þú værir að horfa í augun á honum. Getur þú sagt "ég elska þig"? Það má vera að þetta sé ósanngjörn spurning, en ég veit svarið. | anna | 0:54 |
comments
Gaman að lesa þessi MSN samtöl og pælingarnar þínar. Ég var í sömu sporum fyrir 8 árum. Tók sénsinn og hef aldrei séð eftir því og er enn ástfangin upp fyrir haus! Hef búið í UK í 6 ár núna... post a comment
|
