Laugardagur, 21. mars 2009
"Ég er svo gamall.. að ég er alveg að fara að deyja. Þarf bara að skrifa undir erfðarskránna..."
Hann var ekkert að ljúga, hann er svona gamall.
Hann: [bendir á töskuna mína] þetta er gamalt leður.
Anna: já, þetta var kötturinn minn, hann fór á undan þér.
Hann: sérstakt.
Anna: mjög, mér þótti líka vænt um þennan kött. Vil hafa hann alltaf hjá mér.
Hann: mig langar nú að kynnast þér betur
Anna: ..og þú ert ekkert hræddur við að enda svona? [bendir á töskuna]
Annars féll ég algjörlega fyrir manninum með tuskuna á Pósthúsinu. Hann þreyttist ekki að koma og þurrka af borðinu okkar og færa okkur drykki.
Ég þarf svona mann.
Svo var það náttúrlega maðurinn sem ætlaði að reyna að put me in my place..
Hann: má ég segja þér svolítið?
Anna: já
Hann: það eru karlmenn hér að horfa á þig og þeir eru að klæða þig úr með augunum.
Anna: og þú heldur að þú sért að segja mér fréttir?