Miðvikudagur, 11. febrúar 2009
Þegar ég kom heim úr vinnunni kíkti ég við í hjólageymslunni til að sjá hvernig verkinu miðar.
Þar er nú að taka á sig mynd einhver sá furðulegasti skúlptúr sem ég hef á ævinni séð. Þessu svipar ekkert til Dabba, svo mikið er víst. Mér er fyrirmunað að skilja af hverju hann hefur neglt þessa hjólapumpu á þennan stað, og þó hún gefi verkinu vissulega dýpt þá er eins gott að hún hafi verið ónýt því ekki ætla ég að borga fyrir hana.
Ég fann Margeir hinsvegar ekki fyrr en ég kom uppí íbúð. Þar kraup hann inná baði með heftibyssuna mína að reyna að hefta á sig vísifingur vinstri handar. Ég ákvað að vera ekkert að trufla hann - né segja honum að fingurinn snéri öfugt.
Meina.. maður er að koma heim úr vinnunni.
Ég er bara of þreytt til að takast á við svona rugl.