Laugardagur, 07. febrúar 2009
Blaðamenn, stjórnmálamenn og margir sprenglærðir menn teljast til svokallaðra "blaðrandi stétta". Þetta er fólk sem talar mikið fram og til baka en virðist ekki koma jafn miklu í verk. Margir sem tilheyra hinum blaðrandi stéttum hafa þó heilmikið til síns máls, aðrir virðast tala mest útum óæðri endann á sér.
Á Íslandi eru líka hinar vinnandi stéttir, sem eru gjarnari á að láta verkin tala.
Ég held að það væri gæfuspor að ýta hinum blaðrandi stéttum út af Alþingi og kjósa frekar inn fólk sem segir hlutina í færri orðum og skiljanlegri. Fólk sem hefur manndóm í að viðurkenna þegar það hefur rangt fyrir sér og reyna að bæta fyrir það. Fólk sem kemur hlutunum í verk.
Hvar er t.d. teymið af financial crime fólkinu sem ætti að vera löngu byrjað að fara yfir bankahrunið líkt og var gert í Enron málinu? Hvað þarf að blaðra lengi um að það þurfi alvöru óháð teymi til að vinna þetta áður en einhver kemur því í verk?
Er þetta flókið?
Af hverju var þetta ekki gert strax?
Hver hagnast á því að gera þetta ekki?