Fara með bensínstöðvarblómvöndinn í blómabúð og kaupa fallegar umbúðir utanum hann.

Smart

Svo má snúa þessu við næst;
Kaupa falleg blóm í fínni blómabúð og "óvart" koma með þau heim í N1 eða Olís plastpoka.

Sjá hvort það séu umbúðirnar, innihaldið eða hugarfarið sem skiptir máli.

Það er hægt að segja "ég elska þig" á milljón vegu, bara ein þeirra er að gefa blóm. Ef ég væri svo blönk að ég hefði ekki efni á að kaupa blóm fyrir elskuna mína nema á bensínstöð, myndi ég sennilega gera eitthvað annað til að sýna fram á ást mína.

Mér finnst t.d. fallegri hugsun á bakvið blóm sem hafa verið tínd útí móa en bensínstöðvablóm. Viðkomandi lagði allavega á sig vinnu við að ná í þau og raða saman.

Bensínstöðvablóm eru hversdags. Ef hugurinn fylgir þá leggurðu örlítið meira en "hversdags" á þig fyrir sérstaka daga - eða hvað?

Það er nú kannski ekki hlaupið að því að tína blóm út í móa "in the middle of freaking winter".

Ætli það sé plott hjá þessum blómasölum að hafa alla þessa daga um miðjan vetur? Bóndadaginn, konudaginn og valentínusardaginn.

Það er rétt, það er hinsvegar engin sem segir að blóm séu endilega rétta svarið heldur.

Klikkaði alveg á blómunum, ég eldaði mat. Geri það reyndar oftast/alltaf, en í þetta skiptið vorum við bara tvö og maturinn sérvalinn. Marinerað lambafilet með útskorinni, bakaðri kartöflu, steiktum chili-og hlynsýróspkrydduðum gulrótum, léttsteiktum vorlauk og soðsósu. Og eftirréttur, auðvitað. Og rauðvín. Telur þetta?

Varst þú ekki að tala um að ættleiða mig einhvertíma Tumi? Myndirðu hætta við ef kötturinn á heimilinu yrði fyrir slysi?

Þetta telur. Vá hvað ég væri til í að eiga mann sem gerir svona lagað fyrir mig.

Við hjónin erum ábyggilega egypsk einhverstaðar langt aftur í ættum, og því eru öll skakkaföll heimiliskattanna meiriháttar trauma. Og já, ég sagði heimilisKATTANNA - og ef ég þekki þig rétt þá eru fjöldamorð, jafnvel á köttum (og jafnvel þótt þeir séu bara tveir sem teygir vissulega á hugtakinu fjöldamorð) eitthvað sem þú (vonandi) hikar við... Og hikir þú ekki við slíkt, þá verð ég að draga ættleiðingartilboðið til baka. Þetta er semsagt tilbrigði við Catch-22 situation hérna. Þú vilt ekki láta ættleiða þig nema kettirnir hverfi, ég vil ekki ættleiða þig ef þú lætur kettina hverfa.
Eigum við ekki bara að vona að við verðum bæði tiltölulega happí áfram, hvort í sínu lagi?
En mikið vona ég nú samt að þú finnir einhvern sem eldar oní þig, mér finnst eins og þú eigir það skilið. Þótt Jesú sé ágætur til síns brúks, þá verða fiskur og brauð óneitanlega hálfleiðingjarnt fæði til lengdar...

uh, nema hann verði þeim mun duglegri við rauðvínsframleiðsluna, auðvitað - þá skiptir svo sem engu máli hvað er í matinn...

Alan gleymdi konudeginum þetta árið. Það var kom svo í ljós þegar systir hans fór að skamma hann fyrir tillitsleysið að frú Alan hafði gleymt honum líka. Þar munaði mjóu.

En þetta mun ekki gleymast aftur, þökk sé Google Calendar.

Ég drekk reyndar sjaldan rauðvín en mér þykir vænt um að þér finnist ég eiga mann skilið sem eldar fyrir mig.

Alan! ALAN! Hún á ekki að muna eftir konudeginum, ÞÚ átt að gera það. Og hafðu eitt í huga: betra er seint en aldrei.

Ég eldaði imróvíseraða karríkássu með chiltepin pipar á sunnudaginn. Dugar það sem konudagsblómaleysisyfirbót?

Þetta fer náttúrlega allt eftir því hvað þér finnst konan þín eiga skilið. Þú ert hæfari til að svara spurningunni en ég

Chiltepin klikkar nú ekki.