Mánudagur, 16. febrúar 2009
Anna: Ég er búin að fara á svo mörg "first date" síðan ég skildi. Veistu hver algengustu mistökin eru sem menn gera?
Hann: Nei.
Anna: Þeir reyna að vera eitthvað sem þeir eru ekki.
Hann: Ég held að ég viti nákvæmlega hvað þú átt við. Veistu.. áður en ég gifti mig, þá var ég vonlaus á deitum. Ég vissi ekkert hvernig ég átti að vera! Nú, þegar ég er giftur og líður vel með sjálfan mig, þá væri þetta walk in the park.
Anna: Akkúrat, vegna þess að þú veist í dag að "þú sjálfur" ert nóg. Meina.. ef ekkert kemur útúr stefnumótinu.. so what? Who gives a shit. Þá var þetta bara deit sem gekk ekki upp. Það er ekki eins og maður búist við miklu.
Hann: Ég ætti eiginlega að kynna þig fyrir vini mínum, hann er fæddur '72
Mér þykir vænt um þegar vinnufélagi vill fixa mér upp með vini sínum. Það merkir að hann getur hugsað sér að umgangast mig utan vinnu.
Diskó á ekki eftir að halda í mér lífinu nema svo og svo lengi.
Hann: Býr meira að segja rétt hjá þér - í göngufæri.
Ef síðasta "fix-up" date hefði ekki verið jafn hræðilegt og það var, þá væri þetta mjög freistandi - en það er þannig með "fix-up" date, að þá kemur skýrslutaka eftirá. Og hver vill heyra að þessi frábæri vinur hafi orðið haugfullur og..
Hann: eftir öll þessi fyrstu deit, sérðu eftir einhverjum?
Anna: nei.
Hann: af hverju ekki?
Anna: af því lífið er ekki búið.