 |
|
|
|
 |
..og aldrei það kemur til baka
Fimmtudagur, 01. janúar 2009
Janúar Ég byrjaði árið á því að leggja grunn að baráttu um hvaða kerfi átti að nota fyrir vefinn hjá Marel. Þetta tók svo mikla orku að ég framdi morð á blogginu og í lok janúar sat ég í fangelsi. Það var ágætt. Febrúar Glitnir vann til verðlauna fyrir glitnir.is sinn og ég var í skýjunum. Baráttan um kerfið hélt áfram hjá Marel. Þetta var orðið þannig að ég vissi að mér væri ekki stætt á að halda áfram hjá Marel ef kerfið sem ég vildi ekki nota yrði fyrir valinu. Ég vissi að þetta yrði frekar tæpt jafnvel þó ég væri með gott kerfi. Með vont kerfi átti ég ekki séns. Stephen, írski vinur minn, hafði óvænt samband og kom í kjölfarið í helgarferð til Íslands. Þegar hann kom neyddist ég til að kúpla mig algjörlega útúr öllu tengdu vinnu og vá hvað ég hafði gott af því. Þetta var yndisleg helgi - eiginlega eins og að stökkva inní fullmótað samband, án líkamlega hlutans. Mér þykir vænt um Stephen og þó ekkert hafi gerst á milli okkar fannst mér rosalega erfitt þegar hann fór. Það er nefnilega svo furðulegt að þó við höfum aldrei hist áður þá höfum við talað svo mikið saman á msn og í svo mörg ár að við þekkjum hvort annað mjög vel og fúnkerum einhvernvegin saman. Þetta var mjög furðulegt og ég saknaði þess að eiga mann í fyrsta skipti í mjög langan tíma. Við erum í góðu sambandi í dag, þó það muni aldrei verða meira en vinasamband. Það var erfitt að kúpla sig aftur inní vinnuna eftir þessa helgi því þetta ruglaði mig í ríminu og mig fór að langa í annað líf en það sem ég lifi. Sem betur fer gat ég sökkt mér í vinnu og hætt að hugsa um þetta. Mars Ég fékk að nota kerfið sem ég vildi nota og það þýddi að ég þurfti að byrja á að taka vefinn sem var uppi hjá Marel og flytja hann yfir í nýja kerfið - áður en ég gæti farið að búa til nýjan vef frá grunni. Ég hafði tæpar þrjár vikur til að gera þetta en við Dacoda púlluðum það off og gátum opnað á réttum tíma. Apríl Fór á fyrirlesturinn hjá Al Gore. Læknirinn sem ég er hjá vildi senda mig í blóðrannsókn vegna þess að mér fannst ég vera svo slöpp alltaf. Skýringin á slappleikanum átti eftir að koma í ljós seinna. Ég vann í keppninni um hver yrði söngvari í bandinu hans Sigsteins. Maí Allt og ekkert mánuður. Fór á stefnumót sem leiddu ekkert. Myndatökur. Fór til tannlæknis. Júní Í júní fór ég á stefnumót með manni sem mér líkaði strax við. Ég komst að því að hann er ekki bara ljón heldur skriðdrekaljón. Á sama tíma var ég farin að vinna mikið og ákvað í lok mánaðarins að hætta að mæta í vinnuna hjá Marel svo ég gæti sinnt nýja vefnum eins og ég þurfti að gera. Þetta var algjör vendipunktur á verkefninu. Júlí Þessi mánuður og næstu tveir fóru mest megnis í vinnu. Ég var búin að segja krökkunum að þegar törnin væri búin myndum við gera eitthvað æðislegt saman og þau sýndu mér ótrúlega þolinmæði og stuðning. Doddi lærði að elda. Ég hitti skriðdrekaljónið ekki oft þar sem hann býr fyrir utan höfuðborgarsvæðið, en ég gat hvort sem er ekki mikið hitt hann því ég sá fram á að ég myndi falla á tíma með vefinn. Ég tók ákvörðun um að hætta að skrifa um Skriðdrekaljónið á síðuna en gerði það of seint. Skriðdrekaljónið er síðasti maðurinn sem ég skrifa um á þessum vettvangi sem er ekki klár uppspuni. Það er bara orðið þreytt að hafa endalaust rangt fyrir sér on record í þessum málum og auk þess held ég að það sé aldrei gott þegar veiðimaður veit nákvæmlega hvað bráðin er að hugsa. For that matter ætti ég sennilega að hætta að skrifa alveg ef ég hitti einhvern mann í framtíðinni sem vekur áhuga minn. Ágúst Meiri vinna, veislustjóri, erfitt brúðkaup, single again. Ég skrifaði langa færslu um þetta brúðkaup sem ég ákvað að birta ekki vegna þess að það var of persónulegt. Því þetta var erfitt kvöld fyrir mig. Mjög erfitt. Frá því ég skildi hefur fólk spurt mig á fjölskyldusamkomum hvort ég ætli ekki að finna mér mann, og það hefur ekki farið í taugarnar á mér því ég var ekki að leita að manni. Í þetta skipti fékk ég aðra spurningu "af hverju ertu alltaf ein Anna?" Ég gat ekki svarað spurningunni. Tölvan mín dó en Bob Moran hjálpaði mér að setja upp nýja vél. Ég hljóp tíu km í maraþoni Glitnis á verri tíma en í fyrra og án þess að æfa mig mikið. Ljónið kom og kvaddi mig með faðmlagi áður en hann flutti út. Ég sagði honum ekki að koma aftur, þetta væri sökkvandi sker. Hafði ekki hugmynd um hversu rétt ég hafði fyrir mér. September Þessi mánuður var þvæla. Ég gerði ekkert annað en að vinna framanaf og krakkarnir báru í mig mat og kók til að halda mér gangandi. Á tímabili leið mér eins og ég væri að missa vitið og lengsta samfellda seta við tölvuna náði 35 og hálfum klukkutíma í vikunni fyrir opnun. Ég var vansvefta og kvöldið áður en vefurinn var opnaður fékk ég heiftarlega tannpínu. Ég fór að sofa klukkan tvö um nóttina þegar ég þoldi ekki við lengur. Ég var búin að láta vita að ég yrði í vinnunni í þrjá daga eftir opnun og svo myndi ég fara í vikufrí. Þegar búið var að opna vefinn og ég sá hvað viðbrögðin voru jákvæð brotnaði ég algjörlega niður. Djöfull er ég fegin að ég var ekki niðrí vinnu. Þetta var rosalegt spennufall og ég var orðin örmagna af stressi og álagi. Ég var líka orðin mjög veik, ég vissi það bara ekki. Ég hélt að þetta væri bara stress og svefnleysi. Ég hef aldrei litið jafn illa út. Daginn sem vefurinn opnaði hringdi ég í tannlækninn sem ákvað að vísa mér til sérfræðings fyrst ég væri komin með tannpínu. Fyrsti bankinn féll. Október Bankarnir féllu eins og dauðar flugur og þjóðfélagið var í uppnámi. Marel hélt kúnnapartí og bandið hans Sigsteins spilaði. 15. október fór ég til sérfræðings sem sagði mér ekki góðar fréttir. Ég var orðin verulega veik og komin á bráðabiðlista fyrir aðgerð sem ég hefði þurft "í gær". 21. október fór ég í aðgerðina en þá sá læknirinn að þetta var röng tönn. Hreinsaði út sýkingu úr kinnholunum og sagði mér að sýkingin væri komin útum allt svo það væri ekki skrítið þó ég væri með krónískan höfuðverk og eyrnaverk. Fékk líka sýkingu í hægra augað. Beinið í kjálkanum mikið eytt og ekkert vann á sýkingunni. Ég var orðin hrædd og tannlæknakostnaður farinn að hlaðast upp. Nóvember Í nóvember gat ég ekki unnið lengur, ég var búin á því. 11. nóvember fór ég í aðra aðgerð uppá von og óvon, hann sagði að líkurnar á því að þetta væri rétt tönn væru góðar, en hann gat ekki lofað mér að þetta væri rétta tönnin. Ég var dópuð upp fyrir aðgerðina og man ekkert eftir henni en tönnin var rétt. Ég var fljót að finna muninn eftir aðgerðina og var viss um að ég yrði fljót að ná mér, sem ég veit núna að vera heimskulegt. Ónæmiskerfi mitt á þessu stigi var sennilega orðið svo aumt að ég hefði þurft að taka mér góðan tíma í að jafna mig. Alltaf gott að vera vitur eftirá. 22. nóvember fór ég að mótmæla á Austurvelli og á eftir fórum við að mótmæla vinnubrögðum lögreglu við Hlemm. Samskipti mín við lögreglu hafa fram til þessa alltaf verið jákvæð og þess vegna var hálfgert áfall fyrir mig að sjá hvernig þeir leyfa sér að koma fram. Viðbrögð fólks á blogginu sem þekkir mig ekki jók ekki álit mitt á mannskeppnuni almennt. Ég var mjög þakklát fyrir hvernig mér var tekið í vinnunni eftir þessa uppákomu, en þar var mér mætt af miklum skilningi og stuðningi. Það er meira en að segja það að þurfa að horfa uppá barnið sitt viðþolslaust úr kvölum eftir efnavopn sem heilbrigðisstarfsmenn slysadeildar virðast ekki vita hvernig á að meðhöndla, eitthvað sem ég óska engu foreldri að upplifa. Desember Snemma í desember var haldið blúskvöld hjá Marel. Ennþá veikindi á heimilinu, nú einkasonurinn. Hann endaði á að fá lugnabólgu. Um miðjan desember fór ég á fund með yfirmanni mínum sem sendi mig í frí og sagði mér að safna krafti og koma fersk í janúar 2009. Ég var verulega þakklát enda engan vegin eðlilegt hvað á þessari fjölskyldu hefur dunið seinnipart árs. Jólin komu, áramótin. Góður matur, góðar gjafir. Ég varð veik yfir jólin, var sett á lyf á milli jóla og nýárs vegna hættu á lugnabólgu. Ég fór í jólaskap í smá stund í Nornabúðinni fyrir jól en svo fór jólaskapið og kom ekki aftur. Mér fannst gaman á aðfangadagskvöld en það vantaði þessa hátíðartilfinningu. Hélt að hún myndi kannski skila sér á gamlárskvöld en hún gerði það ekki. Ég horfði á fólk sprengja eins og geðsjúklingar og ég brosti, en ég fann ekkert. Þó það væri mjög gaman í gærkvöldi komst ég aldrei í neitt hátíðarskap og ég upplifði ekki svona sterkt tímamót eins og ég hef gert unfanfarin áramót. Ég er numb. Þetta ár var.. ekki gott. Vissulega kláraði ég það sem ég byrjaði á að gera og var ánægð með útkomuna, eins langt og það nær, en niðursveiflann á eftir var mjög erfið. Það sem ég lærði er nú samt sem áður hvað það er svakalega mikilvægt að setja sjálfan sig fyrst, ofar öllu. Sjálfan sig og fjölskylduna, og það er lexía sem ég þurfti að læra. Ég hef aldrei upplifað að vera svona veik áður og ég er verulega þakklát fyrir að vera ekki með krónískan sjúkdóm og eiga tækifæri á að verða "ég" aftur. Geri mér grein fyrir að það eru ekki allir svo heppnir. Ég er ennþá með vinnu, þrátt fyrir svona þrálát veikindi. Ef ég sinni sjálfri mér ekki fyrst mun ég hinsvegar ekki gagnast neinu fyrirtæki. Ég hef enga tilfinningu fyrir því hvernig árið 2009 verður. Það eina sem ég er búin að ákveða er að það verður betra en árið 2008. Allt þetta þýðir samt ekki að ég eigi engar góðar minningar frá árinu 2008. Ég á yndislegar minningar og ég kynntist yndislegu fólki. Bara núna um daginn kom Skriðdrekaljónið að heimsækja mig og ég held að hann hafi bara gert það til að geta séð svipinn á mér þegar hann keyrði inn á bílaplanið á e.k. skriðdrekabíl á 48 tommu dekkjum. Þegar ég sá bílinn þá fór ég að skellihlæja, því ég vissi um leið að þetta var hann. Ég þurfti að príla uppí bílinn og ég var næstum búin að brjóta á mér lappirnar þegar ég stökk niður aftur. Ljónið er að koma til landsins í janúar og ætlar að kíkja á mig. Ég ætla að fylla árið 2009 af góðum minningum líka og fólki sem mér þykir vænt um. Eitt er alveg á hreinu. Það ætti engum að leiðast árið 2009. | anna | 22:33 |
comments
Jámm, interesting times. Gleðilegt ár, og mér líst vel á þetta með að hugsa um sjálfa þig og krakkana fyrst, það er bara svo lítið vit í öðru!
Kæra Anna, ég óska þess að þú eigir frábært ár fyrir höndum, fullt af gleði, ást og skemmtilegheitum.
kannast við svona spurningar sem strjúka manni andhæris, í mínu tilviki er það reyndar... Já, svo þú ert frá Íslandi Það gengur ekkert allt of vel hjá ykkur þessa dagana er það nokkuð, hvað gerist eiginlega þegar heilt land er gjaldþrota?" -og mjer sem var illa við spurningar um álfa og tröll. En já.. Gleðilegt nýtt ár og megi við geta svarað slíkri hnýsni af sællegri ró og yfirvegun sem fyrst! Með þau markmid sem þú hefur sett þér fyrir 2009, að hugsa um sjálfa þig + fjölskylduna og að fylla árið af góðum minningum, þá verður þetta örugglega betra ár en það siðasta. Nr. 6 | posted by: Eirikur | 3.01.2009 | 11:33:33 | [+] |Þetta getur bara batnað mín kæra. Nr. 7 | posted by: Syngibjörg | 4.01.2009 | 0:02:19 | [+] |post a comment
|
nú hlýtur þetta bara að vera uppávið!
