Laugardagur, 22. nóvember 2008
Ég ætla að mæta með fjölskylduna á mótmælafundinn á eftir við Austurvöll.
Eitt af því sem skipuleggjendur fundsins krefjast eru kosningar. Ég vil ekkert kjósa á gamla mátann núna. Það er ekkert fólk í boði sem ég vil kjósa. Ég vil stokka upp þetta úldna kerfi, gera landið að einu kjördæmi, leggja flokkspólitík til hliðar og koma á elítustjórn, þar sem Íslendingar fá tækifæri til að kjósa fólk beint í embætti. Fólk sem hefur þekkingu á stjórnum og er ekki pólitískt. Eitthvað af þessum marg umtalaða mannauð. Og ég vil að það komi til starfa á sömu forsendu og fólk á atvinnumarkaðnum. Ef þú fokkar upp, þá þarftu að taka pokann þinn og fara.
Held að engin þurfi að efast um að núverandi stjórn fokkaði upp - big time. Líka stjórnarandstaðan.
Björgunarstarf? Ingibjörg: ætli stjórn slysavarnarfélagsins yrði ekki snögg að segja af sér ef hún ylli stórslysi?
Ef alvöru björgunarstarf væri í gangi þá væri búið að víkja öllum úr seðlabankanum og fjármálaeftirlitinu. Fólk í stjórn væri búið að stíga niður. Mér sýnist þetta björgunarstarf aðallega snúast um hvaða eftirmála fólkið sem fokkaði upp fær í sögubókunum vegna þess að ekkert þeirra vill verða minnst sem fólksins sem sökkti þjóðarskútunni.
Björgunaraðgerðirnar sem eru í gangi virðast miðast við að lengja í snörunni hjá almenningi sem skuldar og slá striki yfir skuldir fyrirtækja og jafnvel valinna einstaklinga.
Sumir segja að stjórnarkreppa sé það síðasta sem við viljum fá yfir okkur. Er eitthvað annað en stjórnarkreppa í gangi?
Fólkið sem klúðraði svona feitt er vanhæft og getur engu bjargað. Út með þetta lið. Allt með tölu. Og while we're at it.. þá má henda ruslinu útúr borginni í leiðinni.
Og það á ekkert að endurskoða þessi eftirlaunamál þingmanna. Það á að ógilda þessi lög. Þeir eru ekkert of góðir til að búa við sömu lífeyriskjör og aðrir í landinu.