 |
|
|
|
 |
lygilegt
Þriðjudagur, 04. nóvember 2008
Ég fer aftur í aðgerð næsta þriðjudag. Þó það sé búið að mynda mig í bak og fyrir er sýkingin ennþá svo mikil í beininu að það er ekki fræðilegur möguleiki að sjá á myndum nákvæmlega hvaða tönn þetta er og nú koma tvær til greina. Sérfræðingurinn er búinn að beita öllum aðferðum known to man við að finna út hvor tönnin það er og á þriðjudaginn fer hann inná beinið til að hreinsa út og inní líklegri tönnina sem hann testaði í dag með tilheyrandi sársauka sem leiddi beint útí eyra og aftaní haus og ef mér verður á að tyggja eitthvað hægra megin núna er eins og einhver hafi dúndrað hausnum á mér útí vegg. Hann bauð mér að koma snemma á þriðjudaginn til að fá slævandi lyf fyrir aðgerðina. Ég þurfti ekki að hugsa mig tvisvar um áður en ég þáði það. Vona að hann dópi mig til tunglsins og ég verði með óráði. Mátti hafa mig við að fara ekki að gráta þegar hann sagði að þetta væri eins aðgerð og síðast - og ekki 100% víst að þetta sé rétta tönnin heldur. Third time's the charm? Come on. Síðast deyfði hann mig þannig að tilfinningin í hálfu andlitinu hvarf, skar í góminn á mér og í tannholdið við augntönnina, fletti húðinni af, fór inní bein, þurfti að deyfa mig meira þar sem ég fann ennþá til, komst að því að það var sennilega vegna þess að þetta var röng tönn, sannreyndi það, hreinsaði, lokaði og saumaði mig saman. Þrátt fyrir deyfinguna fann ég þegar hnífurinn skar holdið í sundur og ég hlakka ekki til að finna það aftur. Ef þetta er rétt tönn, þá verður aðgerðin á þriðjudaginn lengri en síðast. Ég er samt svo fegin og ekki af því ég er masókisti. Hann veit að ég er hrædd við tannlækna og hann er að reyna að gera þessa lífsreynslu eins lítið óhugnanlega og hægt er. Og hann er að hjálpa mér. Þegar aðrir tannlæknar fundu ekkert, gáfu mér lyf sem gerðu ekkert. Ég var orðin sljó, leið illa og sá ekkert fyrir endan á því. Þetta nýja pensilín sem ég er á virðist vera það backup sem líkama minn vantaði til að berjast við þetta. Hann stækkaði skammtinn í dag og ég held að ég verði fljót að ná mér þegar vandamálið hefur verið greint og dealt with. Þessi veikindi eru samt búin að ganga nærri mér því þó ég hafi byrjað að skrifa um þetta fyrir rétt tæpum mánuði þá byrjaði þetta fyrir rúmu hálfu ári síðan. Sjokkið var að þurfa að fara til sérfræðings, og heyra þegar ég komst að hjá honum að ég þyrfti aðgerð "í gær". Held að ég hafi aldrei upplifað mig jafn varnarlausa og öryggislausa og undanfarnar vikur - enda er ég ein af þessum heppnu í heiminum sem bý við góða heilsu alla jafna, er vön því að fá lausn á svona "smámálum" einn, tveir og þrír. Hver reiknar með því að svona flækist eða dragist á langin. Hvað þá að engin viti hvað er að, lyf virki ekki og allar tilraunir til að laga vandamálið skili engum árangri. Ég hlakka til þegar þetta mál tilheyrir fortíðinni. Hvað framtíðina varðar, þá vona ég að Obama verði orðinn forseti þegar ég vakna á morgun. | anna | 23:41 |
comments
Úff, gangi þér vel. Í alvöru. Nr. 1 | posted by: AlanHudson | 5.11.2008 | 2:45:32 | [+] |Æ, þetta er alveg hræðilegt að heyra. Vona að þetta gangi allt upp í þetta skiptið. Ég finn svo til með þér - gangi þér vel anna mín. Nr. 2 | posted by: lindablinda | 5.11.2008 | 5:37:54 | [+] |Ég vona að þú sért ennþá sofandi. Obama er forseti. Pirrandi þessi biðraðamenning þegar kemur að undantekningum í heilbrigðiskerfinu. Segi ekki meir um það, rek tærnar í þröskuld og bít í tunguna, í millitíðinni, góðan bata! Nr. 5 | posted by: Outlaw | 5.11.2008 | 22:23:58 | [+] |ææææ hvad er ad heyra... vona ad thetta lagist fljøtlega hjå ther, komid nog i bili. Æi, mér varð illt við að lesa þessar síðustu færslur þínar. Þetta er ljóta ástandið! Vonandi tekst aðgerðin vel, batakveðjur að norðan, Nr. 8 | posted by: Guðný Pálína | 7.11.2008 | 17:35:22 | [+] |post a comment
|
