Sunnudagur, 19. október 2008
Fór í bíó í kvöld á mama mia. Pierce Brosnan.. maðurinn er ógeðslega flottur - þó ég hafi reyndar farið að hlæja þegar hann fór að syngja. Meina.. ég er bara mannleg. Ég fór hinsvegar næstum að gráta þegar Meryl Streep söng The Winner takes it all, og mér fannst verulega erfitt að horfa á þá senu.
Það er augljóst hvað er heillandi við þessa mynd. Það er ekki handritið, það er stemmingin. Diskó fílingurinn. Það er engin tilviljun að ég hlusta á diskó þegar ég er leið, það er ekki hægt að vera leiður þegar maður hlustar á eitthvað sem feels like bubble gum. Og þó tískan sé skelfileg óska ég þess eiginlega að hún komi aftur í allri sinni dýrð. Mér finnst það líka ekki ósennilegt, fólk mun þurfa á því að halda þegar kreppan skellur á fyrir alvöru - að klæða sig eins og marsbúar. Það er hressandi.
Annars hef ég verið að skrifast á við Íslending í dag sem býr erlendis og er jafn reiður og ég. Og eins og þessi vinur minn bendir á þarf að rannsaka það sem er að gerast í fjármálaheiminum á Íslandi af mönnum sem hafa aldrei stigið fæti á íslenska jörð - hafa helst engan Íslending hitt og hafa af þeim sökum engra hagsmuna að gæta. Spillingin hér er of mikil og nær út fyrir landsteinana en það hlýtur að vera hægt að finna einhverja hagfræðinörda sem búa í helli og finnst þetta áhugavert case study.
Og eru þið að #%$@ djóka í mér? Erlendir seðlabankar sökudólgurinn?? Djöfull er þetta ódýrt.
Ég er ekkert hissa á því að erlendir seðlabankar hafi ákveðið að gera ekkert fyrir Ísland þegar skíturinn barst í viftuna. Málsmetandi menn hér höfðu fengið rautt ljós ítrekað og engin gerði neitt í málinu.
Af hverju í fjandanum ættu aðrir seðlabankar að koma hlaupandi núna?
Auðmennirnir spiluðu eftir þeim reglum sem þeim voru settar, sem reyndust handónýtar. Það er ekki lögbrot að vera gráðugur og siðlaus, allavega ekki síðast þegar ég vissi.
Eins og málið blasir við mér eru hinir seku er hin heilaga þrenning: ríkisstjórnin, seðlabankinn og fjármálaeftirlitið.
Stjórnin og stjórnarandstaðan, þetta fólk ætti ekki að ná kjöri í hússtjórn.
Við erum að horfa á þverpólitískt gjaldþrot.