Mánudagur, 20. október 2008
- sagði sérfræðingurinn þegar hann hafði saumað góminn á mér saman, fjarlægt allt sótthreinsi dótið og tekið af sér furðulegu gleraugun með smásjánni. Hann setti stólinn minn í upprétta stöðu.
Góðu fréttirnar eru að þú þarft ekki implant fyrir augntönnina, slæmu fréttirnar eru að það er vegna þess að það er röng tönn. Upprunalega sýkingin er sennilega einum þremur tönnum innar og er búin að grassera hægt og rólega og smita útfrá sér. Við verðum að finna upprunalegu sýkinguna til að stoppa þetta en þar sem þú ert það mikið særð núna er ekki séns að finna hvaða tönn þetta er. Við sjáum þetta þegar þú kemur í saumatökuna eftir viku.
--
Þegar hann sagði þetta vissi ég ekki hvað ég átti að segja, svo ég sagði bara "ok". Þetta er basically martröð sem ég fæ staðfesta þegar ég lít í spegil og sé Frankenstein brosið mitt, en á sama tíma er ég svo þakklát og fegin fyrir að vera komin í hendurnar á manni sem getur allavega greint ástandið og hjálpað mér. Ég hélt að ég væri að verða geðveik, endalaus höfuðverkur, sýkingar í auga, eyrnaverkur. Alltaf hálf slöpp.
Ég þakkaði honum sennilega fjórum sinnum fyrir áður en ég fór, ég er svo fegin að vita allavega loksins hvað er að og þar sem þetta er unheard of (fyrsta tilfelli sem þessi sérfræðingur sér á sinni starfsævi) þá er ekkert skrítið að venjulegir tannlæknar hafi ekki fundið út hvað var að gerast.