Þriðjudagur, 09. september 2008
Í kvöld hringdi í mig forritari sem er að vinna fyrir mig og í lok símtalsins spurði hann hvort ég yrði ekkert svekkt ef heimurinn ferst og öll þessi vinna er til einskis. Það tók mig smá tíma að fatta hvað hann átti við, svo fór ég að hlæja.
Ef tilraunir manna til að komast að uppruna heimsins (skilst að það sé málið - hef ekkert kynnt mér þetta) verður til þess að heimurinn ferst, finnst mér það bara soldið sætt.
Auk þess verð ég ekki á staðnum til að pirrast yfir því, frekar en aðrir.
Ég hef meiri áhyggjur af vinkonu minni sem er í firringunni í Palestínu. Kannski er það firring nútíma mannsins. Að treysta of mikið á vísindi.
Ég held að heimurinn farist ekki.
Ef ég hef rangt fyrir mér, þá getiði komið og lamið mig.
wahahahahahahahahahahahahaha
*KABOOOOOOOOOOOM*