Þriðjudagur, 19. ágúst 2008
Þegar maður má síst við því.
Vélin mín gaf upp öndina á laugardaginn. Það var löngu kominn tími á að uppfæra en af því það er svo helvíti leiðinlegt að setja upp vél hef ég reynt að slá því á frest og let's face it.. það er einhvernvegin aldrei rétti tíminn til að setja upp nýja vél - á meðan gamla virkar.
Ég er svo heppin að þekkja góðan mann sem bjargar mér þegar svona kemur uppá. Hann mætti á svæðið, reyndi að finna bilunina en við enduðum á að fara útí búð og kaupa "uppfærslu 4" sem inniheldur dual örgjörva - sem er ekkert minna en dásamlegt. Því næst fór hann með allt nýja dótið, gamla skjákortið og geisladrifin heim til sín og setti þetta allt saman fyrir mig.
Í gærkvöldi komu hann og konan hans í heimsókn færandi hendi og ég er "up and runnin'" aftur. Ég er ekkert lítið þakklát.
Í dag setti ég upp öll forrit (sem ég man eftir) og færði allt dótið mitt af gamla disknum yfir á nýja. Í kvöld held ég svo áfram þar sem frá var horfið í því sem ég geri for a living..
Djöfuls lúxus er að vera með svona öfluga vél. Dem.
Denny Crane.