Skal slátra einum fyrir þig..
Fimmtudagur, 10. júlí 2008
Í fyrradag skrifaði ég fyrsta vinnutengda bloggið á ensku á Innranet Marel. Ég mun halda því áfram.
Um síðustu helgi hitti ég mömmu Hauks og manninn hennar. Mig grunaði að það yrði ekki langt í að ég hitti hana því ég frétti að henni hafi fundist "Skriðdrekaljón" svo frábært gælunafn fyrir Hauk að hún hringdi strax og spurði hvenær hún fengi að hitta mig. Hún fékk það á sunnudaginn. Þegar ég sá hana brá mér svolítið fyrst, því allt við hana minnti mig á ömmu eins og ég man eftir henni frá því ég var lítil stelpa. Leið eins og ég væri orðin sex ára aftur inní eldhúsinu hjá ömmu. Þessi amma mín er dáin. Hún var uppáhalds amma mín og það er óhætt að segja að mér líki vel við mömmu Skriðdrekaljónsins.
Akkúrat þegar allt gekk eins og í sögu sinnaðist okkur Skriðdrekaljóninu í fyrsta skipti þetta kvöld. Vegna misskilnings særði hann mig og viðbrögð mín gerðu hann reiðan. Við fórum að sofa reið og sár og með fullt af kílómetrum á milli okkar.
Ég var búin að segja honum að ef ég bregst harkalega við einhverju þá er ég sennilega að bregðast við einhverju úr fortíðinni. Hrædd um að sagan sé að endurtaka sig.
Daginn eftir náði hann til mín, náði mér úr vörn. Svo kom hann og tók utanum mig og sagði að hann er ekki að fara neitt.
Segist ekki vera að fara neitt - rýkur svo útí óbyggðir til að veiða!
Allir eins.. ALLIR EINS!
Ég er nú bara að grínast, þessi veiðiferð var löngu ákveðin og þegar ég fékk sms: "skal slátra einum f þig" brosti ég hringinn.
Ég á mann sem drepur og færir mér dýr sem ég get eldað.
Awwww, ég vildi karlmann og ég fékk KARLMANN - með stórum stöfum.