Mánudagur, 09. júní 2008
Næstu vikur munu fara í að kynnast riddaranum betur, þó hann segi að ég sé búin að meta hann hárrétt. Það var mér líkt, ég er góð í að lesa fólk og ég held að það sé góð ástæða fyrir því hvað mér líður vel nálægt honum. Ég veit hvernig maður þetta er, þetta er maðurinn sem ég hélt að væri útdauður og ég trúi varla að hann hafi fundið mig.
Þegar ég er búin að kynnast honum betur fara í hönd grillveislur þar sem verða lögð fyrir manninn allskyns próf og tékkað á því hvort hann uppfylli alla helstu staðla, ég er í því að taka við tölvupósti þessa dagana frá fólki sem vill fá á hreint strax hvort hann sé grillhæfur og hvort hann sé maður sem hægt er að sötra bjór með and shoot the breeze.
Ég hef litlar áhyggjur af því að hann standist ekki þessi próf. Ég hef líka litlar áhyggjur af því að vinir mínir standist ekki hans próf. Ég held, in fact, að þetta verði mjög skemmtilegt sumar.
Í kvöld bjó ég til lista af verkefnum fyrir þessa viku og varð skyndilega morgunljóst að... something's gotta give.
Ég hef ekki tíma til að vera mamma, skrifa blogg, vera ástfangin og vinna sem vefstjóri hjá stóru fyrirtæki. Ég vil ekki hætta að vera mamma, vil ekki hætta að vera vefstjóri og ég vil svo sannarlega ekki hætta að vera ástfangin.
You can see where this is going.
Ég kem nú sennilega aftur þegar fer að hægjast um, hvenær sem það verður.
Kannski ennþá með kærasta, kannski trúlofuð, kannski ófrísk af tvíburum... kannski single.
Þangað til.. hafið það yndislegt og verið góð við þá sem ykkur þykir vænt um.
Gleðilegt sumar 